III SAB/Kr 14/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Piotr Lechowski (spr.) Protokolant Bernadeta Szczypka po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Starosty [...] postanawia: odrzucić skargę W. B., skargą wniesioną dnia [...] czerwca 2007 r. za pośrednictwem organu a skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucił Staroście Powiatu [...] bezczynność w rozpatrzeniu wniosku skarżącego w przedmiocie modernizacji operatu ewidencji gruntów lub aktualizacji danych ewidencyjnych. Uzasadniając skargę podniósł skarżący, że pismem datowanym na [...] marca 2007 r. wystąpił do Starosty [...] o modernizację działek Nr 1, 2, 3, 4 i 5 położonych w Przeciszowie ewentualnie o aktualizację w ewidencji danych dotyczących przebiegu granic i położenia powyższych działek. W skardze wyjaśniał skarżący, iż motywem złożenia takiego wniosku do Starosty, była "wadliwość" aktualnej ewidencji gruntów, która winna być zaktualizowana według prawidłowego stanu odzwierciedlającego ewidencję gruntów sprzed połowy lat osiemdziesiątych. Wyjaśniał dalej, że informację o wadliwości obecnej ewidencji, powziął z opinii J. A. wydanej do sprawy [...] - Sądu Rejonowego w [...] , która zdaniem skarżącego jest w dyspozycji Starostwa. Skarżący podniósł, że organ administracji nie zadał sobie trudu wyjaśnienia meritum sprawy, tylko pismami z dnia [...] kwietnia 2007 r. i [...] maja 2007 r. wzywał o załączenie dokumentacji geodezyjnej, która jest w posiadaniu organu. Starosta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu skarga dotyczy odmowy - z braku podstaw - wykonania nowego pomiaru gruntów skarżącego. Organ wskazał, że modernizację gruntów dla obrębu [...] wykonano w 1992 r., co zostało podane do publicznej wiadomości w obwieszczeniu w Dz. Urząd. Wojw. [...] z 19.09.1992 Nr 9. Natomiast w związku z wnioskiem skarżącego, pismem z dnia [...] .04.07 został o powyższej okoliczności powiadomiony i wezwany o złożenie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i zawierającej wykaz zmian gruntowych, mającej stanowić podstawę wprowadzenia zmian. W związku z pismem skarżącego z dnia [...] .04.05, po raz kolejny wezwano pismem z [...].05.2007 o usunięcie braków pisma, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wobec nie złożenia dokumentacji mogącej stanowić podstawę wprowadzenia zmian, wniosek pozostawiono bez rozpoznania w oparciu o art. 64 § 2 kpa, co uzasadnia zdaniem organu wniosek o oddalenie skargi. Na rozprawie skarżący na pytanie Sądu wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty, wystąpił w trybie art. 37 kpa z zażaleniem do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na tę bezczynność, lecz na poparcie swego twierdzenia okazywał Sądowi dokumenty pochodzące sprzed daty złożenia organowi I instancji (20 marca 2007 r.) wniosku, którego nie załatwienie jest powodem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności. Zgodnie z przepisem art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) - dalej ustawa ppsa - Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5 tego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taka sytuacja zachodzi w sprawie. Stosownie do przepisu art. 52 § 1 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zarazem § 2 tego przepisu określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Przepisy art. 35 i 36 kpa skreślają terminy załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. Przepis art. 37 § 1 kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Podniesiony zarzut bezczynności skierowany pod adresem Starosty Powiatu [...] , oznacza zarzut, że jako organ administracji publicznej prowadzący ewidencję gruntów i budynków (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne - obecnie tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027) nie podejmuje w terminie przewidzianej prawem czynności w formie decyzji, postanowienia czy innego rodzaju aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a zatem nie załatwia określonej sprawy, wszczętej wnioskiem skarżącego z 20 marca 2007 r. W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalność wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargi na bezczynność Starosty jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, warunkowana jest zatem wyczerpaniem, swoistego środka zaskarżenia, w postaci opartego na przepisie art. 37 § 1 kpa zażalenia do organu administracji publicznej na niezałatwienie sprawy w terminie określonym art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. Przepis art. 37 § 2 określa czynności jakie zarządza organ wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione. Jednakże wyczerpanie dostępnego środka zaskarżenia, w postaci zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa, oznacza, że niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę (po złożeniu zażalenia) na bezczynność tego organu, którego bezczynności dotyczyło zażalenie. Organ rozpatrujący zażalenie, również obowiązany jest stosować terminy z art. 35 lub 36 kpa. Wniesienie zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia jest wyłącznie warunkiem formalnym dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż jak to już wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny, w nadal aktualnym, wyroku z dnia 24.05.2001 r. IWSA/572/99 (ONSA 2002/3/116), stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 i 2 kpa, ma charakter wpadkowy, a na postanowienia tego organu zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z przepisem art. 7 "b" ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Do organów tych, przepisami art. 6 a ust. 1, pkt 2 lit. "b" zaliczono także starostę. Oznacza to, że skuteczne wniesienie skargi na bezczynność Starosty jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, warunkowane jest uprzednim wyczerpaniem przewidzianego w art. 37 § 1 kpa zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego - w konkretnej sprawie - z siedzibą w [...] . Wprawdzie na rozprawie w dniu 27.09.2007 r. skarżący na pytanie Sądu wyjaśnił, że wniesienie skargi na bezczynność Starosty [...] w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2007 r., zostało poprzedzone zażaleniem w trybie art. 37 kpa do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, lecz wszystkie okazane Sądowi pisma pochodziły sprzed dnia [...] marca 2007 r., a zatem nie mogły stanowić zażalenia, na bezczynność, która mogła powstać dopiero po dniu [...] marca 2007 r. Wobec niewykazania, iż wniesienie skargi zostało poprzedzone dostępnym skarżącemu środkiem zaskarżenia w postaci zażalenia z art. 37 kpa, skarga ulegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.