III SAB/Kr 14/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. L. na bezczynność Burmistrza Miasta L postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 110 m2 i nieruchomość o powierzchni 15 arów. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżąca oszacowała na 1400 zł swojej renty oraz 1400 zł renty męża. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie ma możliwości zapłacenia kosztów sądowych z uwagi na tragiczną sytuacje życiowa i majątkową. Podnosi, że z racji wieku i stanu zdrowia muszą korzystać z pomocy społecznej. Podnosi, że mąż jest po kilku zwałach, ma odciętą nogę, często przebywa w szpitalu. Powiada, że na leki wydają ponad 800 zł. Mieszkają w niewykończonym domu. Z uwagi że nie jest to pierwszy wniosek skarżącej więc w oparciu o jej wcześniejsze wyjaśnienia w innych sprawach okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, ze skarżąca została zaliczona do I grupy inwalidzkiej wymaga stałej lub długotrwałej opieki oraz pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Mąż jest niepełnosprawny od 30 lat. Także i on zaliczony jest do I grupy inwalidzkiej. W związku z sygnalizowanymi problemami zdrowotnymi znakomitą większość dochodów rodzina przeznacza na koszty leczenia. Żyją zaś praktycznie rzecz biorąc z jednej renty bo drugą pochłania koszt spłaty zadłużenia wynikającego z przeprowadzonego remontu domu i cieknącego dachu. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie w którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne". Owa "dokładność" stopniowana jest zaś przekonaniem sądu, że strona okoliczności te wykazała to znaczy przedstawiła je w sposób przekonywujący. Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, aktualną wysokość i źródło dochodów. Wyjaśnienia skarżącej są spójne, odpowiadają wskazaniom doświadczenia życiowego, korespondują z wcześniejszymi jakie składała. Sytuacja taka powoduje, że złożone przez skarżącą oświadczenie jest wystarczające dla oceny jej aktualnej sytuacji i możliwości płatniczych. Te nie należą do specjalnych. Z zasad doświadczenia życiowego, że w związku z wiekiem oraz problemami zdrowotnymi członków rodziny znaczną cześć środków pochłaniają koszty leczenia i wykup lekarstw. Nie można też tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącej, gdzie podawała, że oboje z mężem żyją tylko z jednej renty bo drugą pochłania koszt spłaty zadłużenia wynikającego z przeprowadzonego remontu domu i cieknącego dachu. Uwzględniają podeszły wiek skarżącej i małżonka a także ich poważne problemy zdrowotne trudno czynić tym osobom zarzut, że nie starają się poprawić sytuacji bytowej rodziny. Podobnie trudno też wymagać od skarżącej jakichkolwiek rozporządzeń posiadanym domem gdzie zamieszkuje razem z mężem godziłoby to w podstawy bytowania tej rodziny. Z zasad doświadczenia życiowego wynika też, że osoby borykające się z poważnymi problemami zdrowotnymi powinny dysponować pewnym zabezpieczeniem na wypadek jakichś poważniejszych powikłań nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a w związku z tym orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.