III SAB/Kr 140/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie: WSA Jakub Makuch Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie , znak: GD-6.6620.3.63.2016, w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych gruntów i budynków I. stwierdza, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się przewlekłości w prowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków, a przewlekłość ta nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta Krakowa do wydania aktu administracyjnego w niniejszej sprawie, III. oddala skargę w pozostałym zakresie, IV. zasądza od Prezydenta Miasta Krakowa na rzecz skarżącego T. B. 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 17 kwietnia 2024 r. (data wpływu do organu 25 kwietnia 2024 r.) T. B., zwany dalej skarżącym, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Powyższa skarga została wniesiona w następujących okolicznościach stanu faktycznego i prawnego: W dniu 23 października 2006 r. skarżący złożył wniosek do Wojewody Małopolskiego o wydanie decyzji o nabyciu z mocy prawa przez Gminę Kraków z dniem 1 stycznia 1999 r. nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, objętej księgą wieczystą nr [...], położonej w S. przy ul. [...]. Wobec powyższego Wojewoda Małopolski w związku z postępowaniem prowadzonym w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) zwrócił się do Prezydenta miasta Krakowa o wydanie decyzji w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z opracowaniem geodezyjnym, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 17 kwietnia 2014 r. za nr 2311/340/2012/2. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 19 lipca 2017 r. nr 286/2017, znak: GD-6.6620.3.63.2016 orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych objętych ww. operatem, a Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał tą decyzję w mocy, jednak na skutek skargi do sądu administracyjnego WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1384/17 uchylił decyzje organów obydwu instancji. Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr 208/2020 orzekł o umorzeniu postępowania aktualizacyjnego, które to rozstrzygnięcie zostało decyzją z dnia 9 lutego 2021 r., znak: IG-II.7221.168.2020.EG, Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylone a sprawa została przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Na skutek skargi na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Prezydenta Miasta Krakowa, znak: GD-6.6620.3.63.2016, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt III SAB/Kr 13/22 stwierdził, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się przewlekłości, a przewlekłość ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązał Prezydenta Miasta Krakowa do wydania aktu w sprawie znak GD-6.6620.3.63.2016 w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Decyzją z dnia 25 października 2022 r., znak: GD-6.6620.3.63.2016 Prezydent Miasta Krakowa orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...] jedn. ewid. [...]. Decyzją z dnia 10 lutego 2023 r. znak: IG-II.7221.179.2022.KG Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W dniu 31 marca 2023 r. nastąpił zwrot akt do organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2023 r. Prezydent Miasta Krakowa zawiadomił strony o nowym terminie załatwienia sprawy do dnia 31 sierpnia 2023 r. z uwagi na konieczność sporządzenia poprawy opracowania dokumentacji technicznej dotyczącej regulacji stanu prawnego działki ewid. nr [...], zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia 10 lutego 2023 r. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023 r. Prezydenta Miasta Krakowa ponownie zawiadomił strony o braku możliwości załatwienia sprawy w uprzednio wskazanym terminie i wskazał nowy termin do dnia 31 października 2023 r. z uwagi na brak wpływu stosownej dokumentacji. Postanowieniem z dnia 26 października 2023 r. Prezydent Miasta Krakowa po raz kolejny wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 grudnia 2023 r. Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2024 r. Prezydent Miasta Krakowa wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 29 lutego 2024 r. Dnia 22 stycznia 2024 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ponaglenie wobec przewlekłego prowadzenia sprawy przez Prezydenta Miasta Krakowa. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2024 r., znak: IG-II.7221.27.2024.PS, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że Prezydent Miasta Krakowa nie dopuścił się przewlekłości w sprawie GD-06.6620.3.63.2016. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2024 r. Prezydent Miasta Krakowa wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 16 czerwca 2024 r. Pismem z dnia 17 kwietnia 2024 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie o sygn. akt GD6.6620.3.63.2016, wnosząc o: 1) stwierdzenie, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie do sygn. GD-6.6620.3.63.20ł6, którego skarżący jest stroną, 2) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzanie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązanie organu do wydania decyzji w organowi prawomocnego wyroku z aktami; 4) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 §2 P.p.s.a. 5) przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości pięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze gospodarki narodowej w roku poprzednim na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 7 P.p.s.a.; 6) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania., w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że sprawa prowadzona do obecnej sygnatury jest sprawą wszczętą z urzędu zawiadomieniem z dnia 10 stycznia 2017 r. Wyrokiem z 10 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie sygn. akt III SAB/Kr 13/22 stwierdził, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się przewlekłości postępowania w ww. sprawie i zobowiązał Prezydenta Miasta Krakowa do wydania aktu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Decyzją z dnia 25 października 2022 r., znak: GD-6.6620.3.63.2016 Prezydent Miasta Krakowa orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...] jedn. ewid. [...]. Decyzją z dnia 10 lutego 2023 r., znak: IG-II.7221.179.2022.KG Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Skarżący podniósł, że Prezydent Miasta Krakowa prowadzi sprawę od wielu lat, niemniej jednak okres po wydaniu przez Prezydenta Miasta Krakowa decyzji z dnia 25 października 2022 r. stanowi nowy stan faktyczny i różnicuje sprawę zakończoną wyrokiem z 2022 r. od sprawy zainicjowanej przedmiotową skargą. Na obecnym etapie postępowania organ wyznaczał kolejne terminy załatwienia sprawy: do 31 sierpnia 2023 r., następnie do 31 października 2023 r., do 31 grudnia 2023 r., do 29 lutego 2024 r. Po tym terminie organ nie poinformował o przekroczeniu terminu załatwienia sprawy i nie wyznaczył nowego terminu rozpoznania sprawy, czym naruszył art. 36 § 1 k.p.a. Skarżący nie zna powodu dalszej zwłoki organu, ani planowanego terminu wydania decyzji. Ponownie rozpatrując sprawę (po uchyleniu trzech wcześniejszych decyzji - z 2017 r., z 2021 r. oraz z 2022 r.) przez ponad rok organ pierwszej instancji nie zdołał wydać decyzji. Organ od lat nie gromadzi nowych dowodów, a jedynie uzyskuje nowe operaty: z 2019 roku (stanowiący podstawę decyzji z 2021 oraz 2022 r.) i ten, który ma powstać po czynnościach geodezyjnych w grudniu 2023 i 2024 r. Jak wynika z pisma UMK z 3 sierpnia 2023 r. geodeta zgłosił rozpoczęcie prac geodezyjnych 22 czerwca 2023 r., natomiast z uzasadnienia postanowień o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy wynika, że przedłużenie to jest skutkiem niewłaściwego zawiadomienia stron o czynnościach geodezyjnych, do czego dochodzi po raz kolejny ze strony geodety, a następnie z faktu, iż dokumentacja geodezyjna uzyskała negatywny wynik weryfikacji. Zdaniem skarżącego organ ponosi odpowiedzialność za poprawne i sprawne przeprowadzenie czynności przez geodetę. Organ może określić maksymalny termin na wykonanie prac geodezyjnych. Okoliczność, iż termin ten nie wynika z ustawy, nie stoi na przeszkodzie, aby został on zakreślony przez organ. Tymczasem organ nie zakreślił geodecie terminu na wykonanie prac i biernie czeka na ich zakończenie. Geodeta zlecone mu czynności podejmował bardzo opieszale, świadczy o tym fakt, iż dopiero w czerwcu 2023 r. zgłosił rozpoczęcie prac, a na gruncie po raz pierwszy pojawił się dopiero w październiku, przy czym wobec błędów geodety konieczne było wyznaczanie kolejnych terminów spotkań na gruncie - aż do marca 2024 r. Obecnie skarżącemu nie jest wiadome jaki jest kolejny termin załatwienia sprawy. Uzasadniając wniosek o przyznanie sumy pieniężnej skarżący podał, że organ od lat prowadzi postępowanie w sposób pozorny, nie zmierzający do rozstrzygnięcia sprawy. Takie działania organu powodują po stronie skarżącej poczucie krzywdy, bezradności i rozczarowania tym, że państwo potrafiło wywłaszczyć nieruchomość, a nie potraf działać gdy skarżący dochodzi swoich praw. Jak podał skarżący ma on 83 lata i chce doczekać końca sprawy. Wobec powyższego, zdaniem skarżącego konieczne jest stwierdzenie przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa, ukaranie organu grzywną oraz nałożenie obowiązku zapłaty sumy pieniężnej na rzecz skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, począwszy od daty jego wszczęcia i wyjaśnił, że decyzja Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 25 października 2022 r. wydana została w oparciu o dokumentację techniczną sporządzoną przez inż. M. K., która rw ocenie organu prowadzącego postępowanie sporządzona została prawidłowo. W wyniku rozpatrzenia odwołania Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 10 lutego 2023 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę wskazówki organu odwoławczego, organ prowadzący postępowanie zwrócił się pismem z dnia 18 maja 2023 r. do Wojewody Małopolskiego z prośbą o poinformowanie o podjętych czynnościach w związku z uwagami zawartymi w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 lutego 2023 r. jako do organu zlecającego wykonanie dokumentacji geodezyjnej mającej na celu wydzielenie z działki ewidencyjnej nr [...] o nieuregulowanym stanie prawnym parceli katastralnej l. kat 770/4 b. gm. kat. S. W wyniku powyższej korespondencji pismem z dnia 23 czerwca .2023 r. Wydział Skarbu Państwa i Nieruchomości Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego przesłał informację z dnia 22 czerwca 2023 r. od geodety uprawnionego inż. M. K. informującym o przystąpieniu do poprawy opracowania i przekazaniu w terminie trzech miesięcy prawidłowej dokumentacji do zamawiającego tj. Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie. W ramach poprawy operatu P. 1261.2019.6643 geodeta powtórzył czynności ustalenia przebiegu granic parceli gruntowej l. kat. 770/4 b. gm. kat. S z działkami sąsiednimi zawiadamiając, zgodnie z zaleceniem zawartym w uzasadnieniu decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 lutego 2023 r. Powyższa dokumentacja techniczna została przyjęta do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 marca 2024 r. pod nr P.1261.2024.2381. Zawiadomieniem z dnia 16 kwietnia 2024 r. organ poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia w związku z zebranym materiałem dowodowym w sprawie. Jednocześnie organ podał, że w dniu 23 maja 2024 r. została wydana decyzja nr 72/2024 w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w oparciu o przyjęte do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacje w dniu 5 sierpnia 2019 r. pod nr P.1261.2019.6643 oraz w dniu 29 marca 2024 r. pod nr P.1261.2024.2381. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola ta polega na orzekaniu w sprawach skarg na, między innymi, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd, uwzględniając taką skargę: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a.). Jednocześnie sąd stwierdza – co wynika z art. 149 § 1a, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłość, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości ,że skarżący spełnił wymóg poprzedzenia skargi z dnia 17 kwietnia 2024 r. (data wpływu do organu 25 kwietnia 2024 r.) na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Krakowa wniesieniem w dniu 22 stycznia 2024 r. ponaglenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który postanowieniem z dnia 9 lutego 2024 r., znak: IG-II.7221.27.2024.PS, je rozpatrzył i stwierdził, że Prezydent Miasta Krakowa nie dopuścił się przewlekłości w sprawie GD-06.6620.3.63.2016. Skarga na przewlekłe prowadzenie postepowania była więc dopuszczalna. Podkreślić należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12) wskazano, że nowelizacja Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegająca na dodaniu (od 11 kwietnia 2011 r.) skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagała reinterpretacji pojęcia "bezczynności" przez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia (względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Chodzi w tym przypadku o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a., względnie terminu przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. Natomiast pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużych odstępach czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (zob. art. 37 § 1 k.p.a.; por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 349/18 oraz z dnia 1 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 2931/18 – CBOSA; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2019, str. 91). Tak też stanowi definicja legalna "przewlekłości" wprowadzona do k.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, Prezydent dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, znak: GD-06.6620.3.63.2016. Przypomnieć należy, że wyrokiem z dnia 10 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie sygn. akt III SAB/Kr 13/22 stwierdził, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się przewlekłości postępowania w ww. sprawie i zobowiązał Prezydenta Miasta Krakowa do wydania aktu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z akt administracyjnych sprawy, przekazanych Sądowi wraz ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania, wynika, że po wskazanym wyroku Prezydent Miasta Krakowa wydał wprawdzie w dniu 25 października 2022 r., decyzję, znak: GD-6.6620.3.63.2016, orzekając o aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków, jednak na skutek jej wzruszenia odwołaniem Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 10 lutego 2023 r., znak: IG-II.7221.179.2022.KG, uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, a zwrot akt nastąpił za pismem z dnia 30 marca 2023 r. (wpływ dnia 31 marca 2023 r. (k. 196 akt administracyjnych). Od tego mementu Prezydent wydał postanowienia: 1) w dniu 26 czerwca 2023 r. zawiadamiające o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie i wyznaczające nowy termin jej załatwienia do dnia 31 sierpnia 2023 r.(k. 170 akt administracyjnych), 2) w dniu 30 sierpnia 2023 r. zawiadamiające o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie i wyznaczające nowy termin jej załatwienia do dnia 31 października 2023 r. (k. 154 akt administracyjnych), 3) w dniu 26 października 2023 r. zawiadamiające o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie i wyznaczające nowy termin jej załatwienia do dnia 31 grudnia 2023 r. (k. 142 akt administracyjnych), 4) w dniu 2 stycznia 2024 r. zawiadamiające o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie i wyznaczające nowy termin jej załatwienia do dnia 29 lutego 2024 r.(k. 122 akt administracyjnych). Pomimo uprzednio wniesionego pismem z dnia 22 stycznia 2024 r. ponaglenia w dalszym ciągu Prezydent miasta Krakowa nie wydał stosownego rozstrzygnięcia w ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek decyzji kasacyjnej z dnia 10 lutego 2023 r., znak: IG-II.7221.179.2022.KG. Dysponując dokumentacją geodezyjną, przyjętą do zasobu w dniu 29 marca 2024 r. za nr P.1261.2024.2381, zdecydował o wydaniu kolejnego postanowienia o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie i wyznaczające nowy termin jej załatwienia do dnia 16 czerwca 2024 r. (k. 58 akt administracyjnych) motywując to koniecznością umożliwienia stronom zapoznania się z materiałem dowodowym. Dopiero w dniu 23 maja 2024 r. wydał Prezydent Miasta Krakowa decyzję nr 72/2024 w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w oparciu o przyjęte do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacje w dniu 5 sierpnia 2019 r. pod nr P.1261.2019.6643 oraz w dniu 29 marca 2024 r. pod nr P.1261.2024.2381.(k. 6 akt administracyjnych), co w konfrontacji z datą wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania z dnia 17 kwietnia 2024 r. (data wpływu do organu 25 kwietnia 2024 r.) pozwalało Sądowi na stwierdzenie, że opracowanie poprawionej dokumentacji geodezyjnej i uzupełnienie materiału dowodowego niezbędnego do wydania orzeczenia co do meritum, mogło nastąpić wcześniej. O ile usprawiedliwione jest zasadami postepowania administracyjnego umożliwienie w ramach czynnego udziału w toczącym się postępowaniu zaznajomienie się z uzupełnionym materiałem dowodowym (opracowana i przyjętą do zasobu dokumentacją geodezyjną), to podnieść należy, że od zwrotu akt 31 marca 2023 r. (k. 196 akt administracyjnych) Prezydent nie podjął żadnej czynności procesowej lecz jedynie czterokrotnie przesuwał termin załatwienia sprawy zasłaniając się koniecznością opracowania owej, niezbędnej dokumentacji geodezyjnej. Zdaniem Sądu w tak długo prowadzonym postepowaniu Prezydent powinien podjąć zdecydowane działania zmierzające do jej opracowania w jak najbardziej krótkim z możliwych terminie, a nie aż w terminie jednego roku. Podnieść należy, że strona ma bowiem prawo do załatwienia jej sprawy właśnie rozsądnym terminie. Zgodnie z art. 12 k.p.a., wyrażającym zasadę szybkości postępowania, organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. W myśl art. 35 § 1-3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. W ocenie Sądu oceniając wyżej wskazane działania Prezydenta nie można było inaczej stwierdzić, że nie wskazują one jednak na skoncentrowanie procesowych czynności zmierzających do uzupełnienia dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do wydania decyzji w ponownym rozpatrzeniu sprawy. Mając to na uwadze Sąd stwierdził zatem, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Stosownie zatem do postanowień art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w punkcie I sentencji wyroku stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Krakowa, które nie miało jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Na ocenę, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta miało kwalifikowaną postać wpłynęły następujące kwestie. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi mianowicie posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niezasługujące na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy - w przypadku bezczynności, ani samo podejmowanie działań w dużych odstępach czasu - w przypadku przewlekłości. W orzecznictwie przyjmuje się, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, a zachodzi m.in. w razie jawnego natężenia braku woli organu do załatwienia sprawy. W orzecznictwie wskazuje się również, że z reguły dopiero sytuacja, gdy długość postępowania stanowi wielokrotność (kilkunastokrotność) miary czasu wyznaczonego przez prawodawcę jako maksymalny termin załatwienia sprawy, pozwala mówić o przekroczeniu na tyle dużym, a przez to też i oczywistym, iż nie budzi wątpliwości ocena uznająca go za przekroczenie kwalifikowane (por. wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 2460/24; LEX nr 3827770). Sąd nie stwierdził, aby taki stan rzeczy zaistniał w niniejszej sprawie. Sąd miał również na względzie kwestie z nieprawidłowym uprzednim opracowaniem przez geodetę dokumentacji geodezyjnej oraz, że nawet podejmowanie nieefektywnych czynności samo przez się nie daje już podstawy do stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. Z uwagi na to, że co prawda w chwili wniesienia skargi 17 kwietnia 2024 r. (data wpływu do organu 25 kwietnia 2024 r.), organ nie wydał jeszcze rozstrzygnięcia (decyzji), lecz zrobił to dopiero po jej wniesieniu, lecz przed wyrokowaniem (w dniu 23 maja 2024 r. wydał Prezydent Miasta Krakowa decyzję nr 72/2024 w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków), to postanowienia art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. obligowały Sąd do umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta Krakowa do wydania aktu administracyjnego, o czym Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku Wydanie przez organ decyzji po wpłynięciu skargi, ale jeszcze przed wyrokowaniem niweczy możliwość zobowiązania organu przez Sąd do wydania stosownego aktu z uwagi na zaistniałą bezprzedmiotowość w tym zakresie. W pozostałym zakresie Sąd uznał niezasadność skargi i ją oddalił, orzekając o tym w punkcie III sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie przewidziane zatem w art. 149 § 2 P.p.s.a., tj. kwestia przyznania od organu sumy pieniężnej bądź wymierzenia organowi grzywny w razie stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłości (albo zastosowaniu obu tych środków) pozostawiona została uznaniu sądu administracyjnego (uznaniu sędziowskim), a "ewentualna ingerencja sądu drugiej instancji w sferę dyskrecjonalnej władzy sędziowskiej powinna być ograniczona do przypadków oczywistego, niebudzącego wątpliwości, przekroczenia granic uznania sędziowskiego". Z użytej w art. 149 § 2 P.p.s.a. formuły "może orzec" wynika, że sąd administracyjny jest uprawniony, a nie zobowiązany do przyznania stronie skarżącej sumy pieniężnej bądź wymierzenia organowi grzywny. Rozważając zastosowanie środków przewidzianych w art. 149 § 2 P.p.s.a. w konkretnej sprawie, sąd administracyjny powinien uwzględnić funkcje, jakie one pełnią. Grzywnie przypisuje się funkcję represyjną i prewencyjną - ma ona na celu zdyscyplinowanie organu. Natomiast suma pieniężna stanowi środek o charakterze kompensacyjnym w tym sensie, że ma zrekompensować stronie dolegliwości, niedogodności, negatywne przeżycia, na jakie została ona narażona wskutek bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Podkreślić jednakże należy, że strona skarżąca domagała się przyznania jej sumy pieniężnej. Sąd jest zdania, że sam fakt bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, nie stanowi dostatecznej przesłanki do przyznania od organu na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej. Gdyby taki był zamiar ustawodawcy, wówczas przepis art. 149 § 2 P.p.s.a. obligowałby wprost sąd do przyznania sumy pieniężnej, a nie jedynie przewidywał taką możliwość. Przewidziane w ustawie jedynie fakultatywne działanie sądu - bez sprecyzowania przesłanek przyznania sumy pieniężnej - oznacza, że wybór co do zastosowania tego środka zależy od oceny sądu, a przesądzające są konkretne, szczególne okoliczności faktyczne danej sprawy. Przeciwko zastosowaniu środka na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w tej sprawie przemawia ocena o braku rażącego naruszenia prawa przez organ oraz brak przedstawienia przez stronę skarżącą konkretnej argumentacji, przemawiającej za przyznaniem jej wnioskowanej sumy pieniężnej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 do 3 oraz § 2 a także art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł, jak w punktach I, II, III i IV sentencji wyroku. Na koszty składały się: wpis od skargi w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r.; Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) i oplata od pełnomocnictwa – 17 zł. Razem - 697 zł.