III SAB/Kr 144/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie: WSA Halina Jakubiec WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w przedmiocie wypłacenia przyznanych kosztów stawiennictwa w charakterze świadka postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) Pismem z dnia 22 lipca 2019 r. K. W. wniosła skargę na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji polegającą na braku działania prowadzącego do zrealizowania postanowienia funkcjonariusza Komisariatu Policji z dnia 26 marca 2019 r. sygn. akt [...] w przedmiocie przyznania skarżącej zwrotu kosztów przejazdu oraz utraconego dochodu w związku ze stawiennictwem na przesłuchanie w dniu 15 marca 2019 r. w charakterze świadka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Z treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. wynika zatem, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a.); postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a.); innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a.); czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.). Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania tych opinii. Jak wynika z treści skargi jej przedmiotem jest bezczynność Komendanta Komisariatu Policji polegająca na niewypłaceniu skarżącej kwoty 95,68 zł przyznanych jej postanowieniem funkcjonariusza Komisariatu Policji z dnia 26 marca 2019 r. sygn. akt [...] tytułem zwrotu kosztów przejazdu oraz utraconego dochodu w związku ze stawiennictwem na przesłuchanie w dniu 15 marca 2019 r. w charakterze świadka. Przyznanie świadkowi zwrotu kosztów poniesionych przez niego z tytułu stawienia na wezwanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawczego zostało uregulowane w przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 z późn. zm., zwanej dalej k.p.k.). Zgodnie z treścią art. 618a § 1 k.p.k. "świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze - w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu". Z kolei w myśl art. 618b § 1 k.p.k. "świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze". Należności świadka ustala i przyznaje sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze (art. 618l § 1 k.p.k.). Zgodnie z art. 626a k.p.k. "zażalenie na postanowienie prokuratora albo innego organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze w przedmiocie kosztów wnosi się, odpowiednio, do prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem, który wydał postanowienie, albo do prokuratora właściwego do sprawowania nadzoru nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez inny organ. Jeżeli prokurator nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do sądu". Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że zwrot kosztów stawiennictwa świadka na wezwanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze oraz ewentualna bezczynność tego organu w tym przedmiocie nie należy do spraw z zakresu administracji publicznej, gdyż brak jest przepisów materialnego prawa administracyjnego, na podstawie których mogłaby zostać wydana decyzja administracyjna, postanowienie, czy inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro bowiem zwrot kosztów stawiennictwa świadka w postępowaniu przygotowawczym podlega przepisom Kodeksu postępowania karnego, to sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej. Kwestia zwrotu kosztów stawiennictwa świadka na wezwanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze nie podlega więc kontroli sądu administracyjnego, a tym samym sąd ten nie jest też uprawniony do badania bezczynności organu w tym przedmiocie. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że będąca przedmiotem skargi sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 2 sentencji postanowienia.