III SAB/Kr 16/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 22 lutego 2012r. S. M. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając, iż organ ten nie rozpatrzył do tej pory jej 7 spraw z zakresu pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania sądowego. Kolegium wyjaśniło, iż toczyły się przed nim sprawy wszczęte na skutek wniesionych przez S. M. odwołań od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2010r., jednak zostały już rozpatrzone na posiedzeniach w dniach 20, 28, 29 i 30 marca 2012r. Kolegium stwierdziło zatem, iż skoro sprawy zostały załatwione poprzez wydanie decyzji załatwiających sprawę w II instancji, to skarga na bezczynność jest bezzasadna. Do odpowiedzi na skargę dołączono 7 odpisów decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) przewiduje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) sprawy w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a); 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Jeżeli w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, zostanie stwierdzony fakt wydania przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu – choćby z przekroczeniem terminów ustawowych – oznacza to, że organ nie pozostaje w bezczynności. W sytuacji wydania decyzji nie istnieje zatem przedmiot postępowania administracyjnego wywołanego wniesieniem skargi, którym jest bezczynność organu, a merytoryczne orzekanie w tym przypadku jest bezprzedmiotowe, zaś postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc te ogólne uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, że merytoryczne rozpoznanie skargi jest bezprzedmiotowe z uwagi na wyjaśnienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę oraz nadesłane przez organ dokumenty. Z akt sprawy wynika bowiem, iż przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczyło się 7 postępowań wszczętych na skutek wniesionych przez S. M. odwołań od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Postępowania te zakończyły się wydaniem przez Kolegium następujących decyzji: – z dnia 20 marca 2012r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Nr [...] odmawiającej przyznania S. M. zasiłku okresowego; – z dnia 20 marca 2012r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Nr [...] odmawiającej przyznania w/w zasiłku okresowego; – z dnia 28 marca 2012r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Nr [...] odmawiającej przyznania w/w zasiłku celowego; – z dnia 29 marca 2012r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Nr [...] odmawiającej przyznania w/w zasiłku celowego na zakup leków; – z dnia 29 marca 2012r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Nr [...] odmawiającej przyznania w/w zasiłku celowego na zakup lekarstw; – z dnia 29 marca 2012r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Nr [...] odmawiającej przyznania w/w zasiłku celowego na zakup lekarstw; – z dnia 4 kwietnia 2012r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2010r. Nr [...] odmawiającej przyznania w/w pomocy w formie dożywiania dzieci. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostaje w bezczynności, a merytoryczne orzekanie w tym przypadku jest bezprzedmiotowe i w związku z tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.