III SAB/Kr 17/09

PostanowienieWSA w Krakowie2010-05-12

Skład orzekający: Piotr Lechowski, Elżbieta Kremer, Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu II instancji jest dopuszczalna w sytuacji, gdy organ I instancji nie realizuje postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 k.p.a.?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu II instancji nie jest dopuszczalna, gdy organ I instancji nie realizuje postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 k.p.a. W takiej sytuacji stronie przysługuje skarga na bezczynność organu I instancji, a nie organu II instancji, ponieważ przepisy k.p.a. nie przewidują mechanizmów pozwalających organowi II instancji na sprawowanie nadzoru nad organem I instancji w zakresie realizacji postanowień wydanych w trybie art. 37 § 2 k.p.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w sprawie nadzoru nad wykonaniem przez Wójta Gminy postanowienia SKO z dnia 30.06.2008 r., które wyznaczało Wójtowi 14-dniowy termin do załatwienia sprawy wznowienia postępowania dotyczącego decyzji Burmistrza Gminy z 1993 r. Skarżący podniósł, że mimo upływu terminu, sprawa nie została załatwiona. SKO wydało postanowienie, w którym wyznaczyło Wójtowi dodatkowy termin do załatwienia sprawy. SKO wniosło o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. z dnia 18 marca 2009 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia skargę odrzucić Skarżący J. P. skargą z dnia 18 marca 2009r. adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, (która wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 23 marca 2009r.), zaskarżył " bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nadzoru wykonania w terminie, zarządzenia postanowienia znak: [...] z 30.06.2008r. przez Wójta Gminy A wznowienia postępowania dotyczącego decyzji Burmistrza Gminy Nr [...] z [...] 1993r. rozgraniczającej działki ewiden. nr 2656, 2657, 2614, 2639, 2640, 2661, 2659, 2660 w A i wnosi o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania i naruszenia prawa." W uzasadnieniu skargi podał, że Kolegium Odwoławcze postanowieniem znak: [...] z 30.06.2008r. wyznaczyło Wójtowi Gmina A 14 dniowy termin do załatwienia sprawy wznowienia postępowania dotyczącego decyzji Burmistrza Gminy Nr [...] z [...] 1993r. rozgraniczającej działki ewiden. nr 2656, 2657, 2614, 2639, 2640, 2641, 2659, 2660 w A, ale dotychczas brak jest jakiegokolwiek załatwienia. Podał, że 23.12.2008r. złożył do SKO skargę na Wójta, którą ponowił 9.02.2009r., ale brak jest działania mimo upływu ustawowego terminu. Wobec tego podtrzymuje wniosek o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] 2009r. wydało postanowienie znak: [...], w którym po rozpatrzeniu zażalenia J. P. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia 13.03.2006r. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy Nr [...] z [...] 1993r wyznaczyło Wójtowi Gminy dodatkowy 14 dniowy termin do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej, względnie o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie, określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy - p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, . Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął określonych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub czynności. Natomiast w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę, której przedmiot określił jako " bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nadzoru wykonania w terminie, zarządzenia postanowienia znak: [...] z 30.06.2008r. przez Wójta Gminy A. Aby rozważać skargę na bezczynność SKO polegającą na braku nadzoru nad organem I instancji w sprawie wykonania postanowienia SKO, należałoby najpierw wskazać istnienie takiego obowiązku ustawowego jakim jest sprawowanie nadzoru, jego podstawę prawną i formę prawną sprawowania tego nadzoru. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Należy wyraźnie podkreślić, że wniesienie zażalenia w trybie art.37 § 1 kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym niezbędnym do wystąpienia przez stronę ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu I instancji i nie może być traktowane jako odrębne samodzielne postępowanie administracyjne. Natomiast pozostałe czynności organu wyższego stopnia podejmowane na podstawie art. 37 § 2 kpa należą do zakresu wewnętrznego urzędowania i mogą być wykonywane w formach prawnych przewidzianych w przepisach określających organizację i zakres działania tego organu. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają takich rozwiązań prawnych, które pozwalałyby organowi II instancji na sprawowanie nadzoru nad organem I instancji w zakresie realizacji przez ten organ postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa. Tym samym organ II instancji, w przypadku nie realizacji przez organ I instancji postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa, nie działa w żadnej z form o której mowa w art.3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji nie może pozostawać w bezczynności. Jeżeli organ I instancji nie realizuje postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa wyznaczającego dodatkowy termin do załatwienia sprawy, to stronie przysługuje skarga na bezczynność organu I instancji, a nie organu II instancji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło