III SAB/Kr 17/16

Kraków, dnia 22 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w sprawie wydania uwierzytelnionego odpisu dokumentu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. F. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismami i z dnia 16 października 2015 r. i 2 listopada 2015 r. (dostarczonymi osobiście do Starostwa Powiatowego w dniu 18 listopada 2015 r.) A. F. zwrócił się do Starosty o udostępnienie dokumentu z dnia 29 września 1960 r. rep. A [...] z klauzulą prawomocności i wykonalności w oparciu o art. 76 K.p.a. W uzasadnieniu wniosku A. F. stwierdził, że dokument ten jest niezbędny do przedłożenia komornikowi sądowemu w ramach postępowania egzekucyjnego. Starosta w piśmie z dnia 16 grudnia 2015 r. stwierdził, że na podstawie § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 lipca 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., nr 917) w sprawie udostępniania materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wydawania licencji oraz wzoru dokumentu obliczenia opłaty, wniosek o udostępnienie materiałów zasobu powiatowego należy złożyć na formularzu zgodnym z załącznikiem nr 3 do rozporządzenia, formularz P i uszczegółowienie – formularz od P1 do P8. Organ wyjaśnił również, że wniosek powinien zawierać informacje pozwalające na lokalizację dokumentacji stanowiącej materiały zasobu powiatowego. Niniejsza odpowiedź organu została doręczona A. F. w dniu 17 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia 15 grudnia 2015 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość działania Starosty. Zarzucił organowi obrazę art. 6 K.p.a., art. 7 K.p.a., art. 8 i art. 9 K.p.a., gdyż organ zignorował wolę ustawodawcy w zakresie gwarancji stosowania zasady praworządności działając tym samym na szkodę interesu publicznego oraz interesu jednostki. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie art. 224 w związku z art. 76 a w oparciu o art. 73 § 1 K.p.a. poprzez niewydanie i nieudostępnienie dokumentu wnioskowanego przez stronę. W uzasadnieniu A. F. podał, że sprawa dotyczy aktu notarialnego, który był podstawa wywłaszczenia nieruchomości w trybie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że pismem z dnia 16 grudnia 2015 r. organ udzielił wnioskodawcy odpowiedzi informując o przewidzianej przepisami prawa formie wniosku o udostępnienie materiału zasobu oraz konieczności uzupełnienia wniosku o informacje pozwalające ustalić, czy wymieniony dokument nr rep. A [...] z dnia 29 września 1960 r. jest częścią powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), skargę (w tym skargę na bezczynność i przewlekłość) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 267, powoływanej dalej jako K.p.a.). Zgodnie ze wskazanym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W świetle powyższych unormowań wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie dochował powyższego wymogu, ponieważ nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. Wskazać bowiem należy, że wbrew sugestiom A. F. zarówno pismo z dnia 2 listopada 2015 r. jak i pismo z dnia 16 października 2015 r. zostały wniesione do organu równocześnie to znaczy w dniu 18 listopada 2015 r., co jednoznacznie wynika z prezentaty organu znajdującej się na pismach. Nawet jeżeli A. F. wniósłby wskazane pisma w różnych datach to i tak nie świadczyłoby to o wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przede wszystkim wskazać bowiem należy, że w niniejszej sprawie wymagane było, aby skargę do sądu poprzedzić wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia. Zgodnie z treścią art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne organem wyższego stopnia w sprawach geodezji i kartografii w stosunku do starosty jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że A. F. nie poprzedził skargi do sądu administracyjnego zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, aby skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. W ocenie Sądu, tak formułowane żądania A. F., nie wskazują na wyczerpanie przez skarżącego trybu postępowania zażaleniowego, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Jakkolwiek bowiem podzielić należy stanowisko, iż postępowanie administracyjne jest odformalizowane, intencji strony nie można domniemywać wbrew wyrażonemu przezeń stanowisku, po to jedynie by za spełnione uznać wymogi formalne, pozwalające na merytoryczne rozpatrzenie skargi. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w niniejszej sprawie, przed wniesieniem skargi do sądu na przewlekłość Starosty w postępowaniu w przedmiocie wydania uwierzytelnionego odpisu dokumentu nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, co powoduje, że złożona przez niego skarga jest przedwczesna i niedopuszczalna. Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taką inną przyczyną w rozumieniu przepisów ustawy jest wniesienie skargi do Sądu bez wyczerpania toku instancji. Mając zatem powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w pkt II sentencji Sąd orzekł o zwrocie wpisu.