III SAB/Kr 178/17

PostanowienieWSA w Krakowie2018-03-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Michna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ postępowania dyscyplinarne radców prawnych podlegają przepisom Kodeksu postępowania karnego, a nie przepisom postępowania administracyjnego. W związku z tym, sąd administracyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych, opisując dotychczasową korespondencję. Rzecznik wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że postępowanie dyscyplinarne nie podlega kontroli sądów administracyjnych, a stosuje się do niego przepisy Kodeksu postępowania karnego. Sąd administracyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych postanawia: skargę odrzucić. Skarżący w piśmie datowanym na 18 grudnia 2017 r. wniósł skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych. W uzasadnieniu skargi w sposób szczegółowy opisał dotychczasowa korespondencję z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz Rzecznikiem Dyscyplinarnym Okręgowej Izby Radców Prawnych Rzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że co do zasady postepowanie dyscyplinarne nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ w tego typu sprawach stosuje się przepisy Kodeksu postepowania karnego na zasadzie art. 741 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 507 z pózn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie mogła w ogóle być rozpoznana przez sąd administracyjny i dlatego została odrzucona. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) 1 postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. (art. 3 § 2a i § 3 powołanej ustawy). Sąd zwraca uwagę, że dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na bezczynność uzależniona jest przede wszystkim od ustalenia, czy sprawa, której bezczynność dotyczy ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej i podlega kognicji sądu administracyjnego. Słusznie zauważył Rzecznik Dyscyplinarny, że w sprawie postępowań dyscyplinarnych stosuje się zgodnie z art. 741 ustawy o radcach prawnych, przepisy postępowania karnego, co m.in. oznacza, że ewentualna bezczynność nie może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu, którego orzeczenia nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło