III SAB/Kr 18/14

Kraków, dnia 28 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Sądu Rejonowego Wydział II Karny postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. S. na bezczynność Sądu Rejonowego Wydział II Karny. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącej w dniu 18 czerwca 2014 r. wraz z pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej, a także wymogach jej sporządzenia i wniesienia. W dniu 4 lipca 2014 r. skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym m. in. skargę kasacyjną niedopuszczalną. W świetle art. 173 § 1 P.p.s.a., od wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie, wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna. Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy o tym zarówno istnienie tzw. przymusu adwokackiego, który oznacza, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 P.p.s.a.), a także szczególne wymogi dotyczące formy i treści tego środka odwoławczego. Otóż, artykuł 176 P.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość - po pierwsze - wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym i - po drugie - zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Powyższe wymogi formalne skargi kasacyjnej można podzielić na dwie zasadnicze kategorie: wymogi usuwalne, w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 178 P.p.s.a. - do których należą wymagania przewidziane w art. 46 - 47 i art. 215 § 1 P.p.s.a oraz wymogi nieusuwalne - wynikające z art. 176 P.p.s.a. Charakter nieusuwalny ma również wskazany przymus adwokacki. Wniesiona przez A. S. skarga kasacyjna została sporządzona przez stronę osobiście. Tym samym skarga kasacyjna strony zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 P.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił, na podstawie art. 178 P.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.