III SAB/Kr 19/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickej po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi bezczynność Sądu rejonowego Wydział II Karny p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego J. J. od kosztów sądowych II) ustanowić dla skarżącego J. J. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych W dniu 3 lipca 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie skargi na bezczynność Sądu Rejonowego Wydział II Karny. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z żebrania. Nie posiada stałego źródła dochodu. Oświadczył, iż nie posiada żadnego majątku ani ruchomego, ani nieruchomości. Uzasadniając swój wniosek skupił się na przyczynach złożenia skargi dotyczących bezczynności Sądu Rejonowego. Na podstawie wyjaśnień jakie skarżący składał w innych sprawach (sygn. II SA/ Kr 762/10, 773/10, 10234-1024/08 ) okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, iż skarżący korzysta z pomocy opieki społecznej, jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu rodzinnym stanowiącym własność matki. Matka skarżącego jest osobą chorą z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Ojciec skarżącego jest mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej. W obszernym piśmie z dnia 13 sierpnia 2012 r., uzupełniającym wniosek skarżący potwierdził wyżej wymienione informacje o stanie majątkowym i rodzinnym. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.). W ocenie orzekającego sytuacja majątkowa skarżącego, brak stałego źródła dochodu. Utrzymywanie się jedynie żebrania oraz pomocy opieki społecznej, brak wsparcia rodziny oraz stan zdrowia skarżącego uzasadnia decyzję o uwzględnieniu wniosku i zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).