III SAB/Kr 19/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: Sędzia WSA Maria Zawadzka Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 15 listopada 2024 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: odrzucić skargę. Skarżący K. J. pismem z 10 stycznia 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia wniosku skarżącego z 15 listopada 2024 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Skarżący we wniosku wskazał: "Działając z podstawy art. 149 par. 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi w okolicznościach prawnych ustawy kodeks postępowania administracyjnego, iż sprawy o wydanie zaświadczeń nie są sprawami jurysdykcyjnymi zatem do tego typu spraw nie posiada zastosowanie art. 37 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, bowiem ustawodawca nie przewidział obowiązku wniesienia ponaglenia zastrzeżonego wyłącznie dla spraw> orzekanych z podstawy art. 104 kpa, a w zakresie wniosków o wydanie zaświadczeń wydanie decyzji jest niedopuszczalne, jak i przepisy wiążące z działu Vll kpa, jak również przepisy w razie uznania konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie art. 218 par. 2 kpa, jak i przepisy ogólne nie odsyłają do art 37,jak i art 104 kpa, wnoszę skargę w przedmiocie nieuzasadnionej prawnie i faktycznie zwłoki w załatwieniu mojego wniosku o wydani zaświadczenia z dnia 15 listopada 2024 roku, zgodnie, na podstawie i w zakresie wiążących przepisów działu VII ustawy kodeks postępowania administracyjnego. W zakresie przedmiotowego wniosku, co prawda skarżony organ podjął czynność prawną z dnia 19 listopada 2024 roku tytułowaną postanowienie numer 8/2024/ZSK, postanawiając odmówić wydania zaświadczenia, po której to czynności organ ten popadł w stan nieuzasadnionego milczenia, nie załatwiając tego wniosku zgodnie, na podstawie i w zakresie wiążących przepisów działu VII ustawy kodeks postępowania administracyjnego (...)". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, wskazując, że w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z 15 listopada 2024 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wydał postanowieni z 19 listopada 2024 r. nr 8/2024/ZSK, którym odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego z 15 listopada 2024 r. został rozpoznany postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 19 listopada 2024 r. Co więcej zażalenie skarżącego na ww. postanowienie zostało rozpoznane negatywnie dla skarżącego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie postanowieniem z 27 grudnia 2024 r., nr 82/2024/AH. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 27 grudnia 2024 r. i jest ostateczne. Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego Komendant Powiatowy Policji w Krakowie rozpoznał wniosek skarżącego z 15 listopada 2024 r., a postępowanie administracyjne zostało zakończone. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Podkreślić należy, że choć uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, to zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.