III SAB/Kr 2/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. J. od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 29 stycznia 2015 r. w dniu 27 marca 2015 r. w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w postępowaniu dyscyplinarnym postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w postępowaniu dyscyplinarnym. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu 9 marca 2015 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W dniu 18 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł pismo opatrzone datą 16 marca 2015 r. zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Z treści pisma wynika, że skarżący kwestionuje zasadność postanowienia WSA w Krakowie z dnia 29 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z treści opisanego wyżej pisma J. J. wynika, że jest to w istocie skarga kasacyjna od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 29 stycznia 2015 r. Zatem skarżący, pouczony wcześniej o terminie i sposobie zaskarżenia przedmiotowego postanowienia, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, a nie przez adwokata lub radcę prawnego. Dlatego Sąd uznał skargę kasacyjną J. J. za niedopuszczalną, ponieważ została ona wniesiona z naruszeniem wymogu określonego w art. 175 § 1 ppsa. Z tego powodu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ppsa w związku z art. 175 § 1 ppsa.