III SAB/Kr 2/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy L w przedmiocie uchylenia zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 września 2015r. J. G. wezwała Wójta Gminy L do unieważnienia konkursu na Dyrektora Gimnazjum w M i jego ponowne przeprowadzenie. Pismem z dnia 6 października 2015r. nr [...] Wójt Gminy L poinformował J. G., że brak jest możliwości do wydania decyzji o unieważnieniu w/w konkursu i wydania zarządzenia o ponownym jego przeprowadzeniu. Pismem z dnia 23 października 2015r. J. G. wezwała Wójta Gminy L do usunięcia naruszenia prawa z powodu odmowy unieważnienia konkursu. Następnie pismem z dnia 30 listopada 2015r. J. G. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy L w sprawie uchylenia zarządzenia z dnia 20 maja 2015r. nr [...] o zatwierdzeniu konkursu. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 23 października 2015r. wystąpiła do Wójta Gminy L m.in. o uchylenie zarządzenia z dnia 20 maja 2015r. jednak nie otrzymała na nie odpowiedzi. Pismem z dnia 2 grudnia 2015r. skarżąca cofnęła skargę, gdyż otrzymała odpowiedź organu na swoje pismo z dnia 23 października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei zgodnie z § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika zatem, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a.); 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a.), 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a.), 4) innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a.). Z treści skargi wynika, że skarżąca bezczynności organu upatruje w nieuchyleniu zarządzenia z dnia 20 maja 2015r. nr [...] o zatwierdzeniu konkursu na dyrektora gimnazjum. Należy jednak zauważyć, że zatwierdzenie konkursu na stanowisko dyrektora szkoły bądź odmowa uchylenia takiego zarządzenia następuje w drodze aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skoro więc zatwierdzenie konkursu na stanowisko dyrektora szkoły bądź odmowa uchylenia takiego zarządzenia nie następuje w formie któregokolwiek z aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 1-4 p.p.s.a., to zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o cofnięcie skargi i nie umorzył postępowania, gdyż umorzenie postępowania nie jest możliwe w sytuacji, gdy skarga dotyczy sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.