III SAB/Kr 20/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 15 lutego 2010 r. skarżąca P. J. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podnosząc, że w dniu 4 stycznia 2010 r. złożyła jedno pismo w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a drugie (z tej samej daty) w Urzędzie Gminy i do tej pory nie otrzymała odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że w piśmie z dnia 4 stycznia 2010 r., które zostało złożone bezpośrednio w siedzibie Kolegium, skarżąca zawarła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 grudnia 2010 r., sygn. akt [...], którą orzeczono o uchyleniu decyzji organu I instancji i umorzeniu postępowania organu I instancji. Kolegium wyjaśniło, że skarga ta wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, o czym skarżąca została poinformowana pismem z dnia 11 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi został uregulowany w art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Obejmuje on w szczególności indywidualne akty administracyjne (decyzje lub postanowienia) wydane w postępowaniu jurysdykcyjnym, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, a także akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy. Ponieważ z treści skargi wynika, że skarżąca upatruje bezczynności organów w nie przekazaniu jej pisma z dnia 4 stycznia 2010 r., stanowiącego skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 grudnia 2010 r., sygn. akt [...], o uchyleniu decyzji organu I instancji i umorzeniu postępowania organu I instancji, to stwierdzić należy, że tego rodzaju sytuacji, nie można zakwalifikować do wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy do sądu administracyjnego nie mieści się, bowiem w zakresie pojęcia "działalności administracji publicznej". Biorąc pod uwagę postanowienia art. 3 § 2 pkt 4 w zw. z pkt 1 -3 tego przepisu oraz postanowieniami art. 1 ustawy przedmiotem skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy są akty lub czynności nie mające charakteru decyzji lub postanowienia, wydawanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnym na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3. Ponadto akty te lub czynności muszą mieć charakter zewnętrzny, tj., być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie i służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu czynność oraz muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu i mieć charakter publicznoprawny. Z powyższego jasno, więc wynika, że czynność przekazania skargi wraz z aktami sprawy sądowi administracyjnemu nie jest czynnością określoną w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, bo nie jest choćby skierowana indywidualnie do skarżącej, lecz do sądu i nie ma publicznoprawnego charakteru. Skoro przekazanie skargi i akt administracyjnych nie jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, to i ich nie przekazanie nie jest rodzajem bezczynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy. Wobec powyższego skarga P. J. jest niedopuszczalna i z tych powodów, należało ją odrzucić. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji postanowienia.