III SAB/Kr 21/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Tadeusz Wołek Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. T. na bezczynność Komisji Rekrutacyjnej na studia doktoranckie Wydziału [...] Akademii postanawia skargę odrzucić P. T. nadał w dniu 24.01.2011r. za pośrednictwem Komisji Rekrutacyjnej na studia doktoranckie Wydziału [...] Akademii skargę na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w związku z wniesieniem przez niego podania o przyjęcie na studia doktoranckie na w/w Wydziału, przy czym wyjaśnił, że podanie tego rodzaju nadał w dniu 17.09.2010r. Z akt administracyjnych wynika jedynie, że w dniu 06.11.2010r. P. T. skierował listem poleconym do Rektora Akademii wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez niewystosowanie przez Komisję Rekrutacyjną w/w Wydziału wezwania do uzupełnienia dokumentacji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie, przez co w ocenie skarżącego naruszono art. 64 § 2 kpa oraz niewystosowanie przez Komisję Rekrutacyjną zawiadomienia o terminie i miejscu rozmowy kwalifikacyjnej. Pismem z daty 05.12.2010r. (data wpływu do Sekretariatu Prorektora Akademii w dniu 22.12.2010r.) P. T. powtórzył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w ten sposób, że uznał niewydanie decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie na w/w Wydziale za naruszenie prawa. Odpowiadając na w/w wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Prorektor ds. Nauki Akademii (pismem z dnia 30.12.2010r.) poinformował skarżącego, że do Wydziału [...] nigdy nie wpłynęło podanie skarżącego o przyjęcie na studia doktoranckie, w związku z czym organ nie podejmował żadnych działań. Odpowiadając z kolei na skargę Rektor Akademii wniósł o jej oddalenie i umorzenie postępowania. Wyjaśnił, że Dziekanat Wydziału [...] nie odnotował wpływu żadnego pisma w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie ze strony P. T. Pierwszym pismem było wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które skarżący otrzymał odpowiedź pismem z 30.12.2010r. Organ zauważył przy tym, że zarzut o niewydaniu decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie jest bezzasadny ze względu na to, że taka formę mogą mieć jedynie decyzje o przyjęciu lub nieprzyjęciu na studia doktoranckie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga P. T. podlega odrzuceniu z uwagi na brak w sprawie kognicji sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W pkt § 2 pkt 8 stanowi, że kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wynika z tego, że dopuszczalność rozpoznania skarg na bezczynność jest pochodną dopuszczalności rozpoznania skarg w sprawach wymienionych w art. 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu procedura naboru na studia doktoranckie podlega przepisom postępowania administracyjnego z ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Uzasadnienie stanowi treść przepisu art. 196 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2005r., Nr 164, poz. 1365 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wezwania P. T. organ o usunięcie naruszenia prawa, który stanowi, że do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która posiada tytuł magistra lub równorzędny oraz spełnia warunki rekrutacji, ustalone przez uczelnię. Przepisy art. 169 ust. 2 i 7-10 oraz art. 170 stosuje się odpowiednio. Ust. 2. Organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie oraz w odrębnych przepisach określa regulamin studiów doktoranckich. Przepisy art. 161 i 162 stosuje się odpowiednio. Odesłanie dotyczy między innymi zasady, że rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia, natomiast od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2. Decyzję podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna. Istotnym jest również art. 207 ust. 1 tej ustawy, że do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.19)) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Jak słusznie zauważył skarżący, w sytuacji gdyby jego podanie o przyjęcie na studia doktoranckie nie spełniało wymogów określonych przepisami prawa organ winien zgodnie z art. 64 § 1 kpa wezwać go do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. Z akt administracyjnych nie wynika czy istotnie P. T. wniósł podanie o przyjęcie na studia doktoranckie na Wydział [...] Akademii, niemniej jednak w niniejszej sprawie Sąd nie dokonuje kontroli legalności działań organu z punktu widzenia prawidłowości zastosowania przepisów postępowania administracyjnego - po pierwsze z tego względu, że skarga dotyczy bezczynności organu, a kontrola w sprawie bezczynności sprowadza się do ustalenia czy organ miał obowiązek podjąć działania w sferze administracyjnej, objętej kontrolą sądu administracyjnego a po drugie, co istotniejsze i wymaga podkreślenia– podejmowane w ramach art. 64 kpa działania organu nie mieszczą się w sferze kontroli sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd o tym, że pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 kpa podania o wszczęcie postępowania nie wymaga wydania decyzji administracyjnej a stanowi jedynie czynność materialno – techniczną, nie podlegającą zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. uchwała Sądu Najwyższego Składu Siedmiu Sędziów z 08.06.2000r. sygn. akt III ZP 11/00 (OSNP 2000/19/702), postanowienie NSA z 08.04.2008r. sygn. akt I GSK 485/07, Lex nr 469747 czy wyrok NSA z 21.10.2008r. sygn. akt II OSK 1268/07 , Lex nr 503717). Skoro w kognicji sądu administracyjnego nie zawiera się czynność materialno – techniczna polegająca na pozostawieniu podania bez rozpoznania a co za tym idzie czynności organu podejmowane w ramach stosowania tej instytucji (wezwanie do uzupełnienia braków) – nie można przyjąć, że dopuszczalna jest skarga na bezczynność Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] Akademii w związku z niepodjęciem przez Komisję Rekrutacyjną czynności administracyjnych. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a odrzucił skargę P. T.