III SAB/Kr 21/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na przewlekłość postępowania Komendanta Powiatowego Policji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. K. J. pismem z dnia 31.03.2012r. wniósł do Sądu skargę "na przewlekłość postępowania przed Komendantem Powiatowym Policji w zakresie postępowania egzekucyjnego wykonania decyzji administracyjnej numer [...] w przedmiocie przyznania na przyszłość funkcjonariuszowi Policji prawa do świadczenia finansowego w postaci równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, którego zgodnie z literą prawa organ winien zarządzić jako comiesięczne zarządzenie wypłaty". Wyjaśnił przy tym, że poprzedził skargę zażaleniem do organu wyższego stopnia. Wezwany przez Sąd o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie zakresu skargi tj. wyjaśnienie czy skarga ma związek z żądaniem przez skarżącego od Komendanta Powiatowego Policji czynności egzekucyjnych dotyczących decyzji Nr [...], a w z związku z tym przewlekłością organu w tym przedmiocie czy skarga dotyczy przewlekłości w przedmiocie przyznania skarżącemu na przyszłość prawa do świadczenia finansowego w postaci równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, czy ewentualnie te dwa żądania w ocenie skarżącego mają ze sobą związek a także wezwany o wyjaśnienie i przedstawienie dokumentów obrazujących czy wnosił do Komendanta Powiatowego Policji wniosek o wydanie orzeczenia w trybie egzekucji administracyjnej w zakresie wypłaty należności za brak lokalu mieszkalnego – przedstawił wyjaśnienia w piśmie z dnia 12.06.2012 r. K. J. wyjaśnił mianowice, że skarga dotyczy egzekucji decyzji wydanej przez skarżony organ Nr [...] w przedmiocie prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego "na przyszłość", z objęciem także stanu spoczynku. Przedstawił przy tym pogląd, że decyzja ta pozostaje cały czas w obrocie prawnym, co wyraził wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego II SA/Wa 1032/08. W ocenie skarżącego skarżony organ odmawiając wypłaty równoważnik w trybie egzekucyjnym, działa niezgodnie z prawem. Skarżący podkreślił przy tym, że organem wykonującym tę decyzję i właściwym jako organ egzekucyjny jest Komendant Powiatowy Policji a właściwą drogą do dochodzenia należności z decyzji administracyjnej jest tryb postępowania administracyjnego i egzekucji administracyjnej. Przedstawił w załączeniu pismo do Komendanta Powiatowego Policji z dnia 18.09.2009r., w którym zwraca się o niezwłoczne wypłacenie mu należności finansowych wynikających z decyzji Nr [...] "na zasadzie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji". W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie, obszernie przedstawiając przebieg postępowania administracyjnego i sądowego, w którym K. J. skarży zapadłe decyzje w przedmiocie decyzji o równoważniku pieniężnym za brak lokalu mieszkalnego, generalnie podkreślając, że K. J. błędnie interpretuje zapadłe w sprawie decyzje i wyroki Sądów, których znaczenie jest takie, iż z dniem 13.05.2005r. wygaszono skarżącemu prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego z uwagi na pozostawanie przez K. J. emerytem policyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: p.p.s.a.) Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej. Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, o ile jego działanie ma wyrazić się stanowisko w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Wynika z powyższego, że przedmiotem skargi do sądu, niezależnie czy chodzi o działanie czy zachowanie bierne (bezczynność, przewlekłość) mogą być tylko i wyłącznie przejawy działalności organów administracji publicznej na gruncie przepisów prawa administracyjnego. Z urzędu sądowi wiadomo (akta tut. Sądu III SA/Kr 1018/09), że Komendant Wojewódzki Policji , decyzją z dnia [...] 2009 r. nr [...] znak: [...] orzekł (m.in.) uchylił w całości decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2009 r. nr [...], przyznającą K. J. od dnia 1 maja 2005 r. do dnia 12 maja 2005 r. równoważnik pieniężny za brak lokalu i wygaszającą z dniem 13 maja 2005 r. decyzję z [...] 1999 r. i orzekł o wygaśnięciu z dniem 1 maja 2005 r. decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 1999 roku o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przysługującej policjantowi posiadającemu rodzinę. Powyższa decyzja Komendanta Wojewódzkiego była przedmiotem kontroli tut. Sądu, na skutek skargi wniesionej przez K. J. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2009 r. nr [...]. Wyrok ten jest prawomocny, skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej. Organy w pismach kierowanych do skarżącego twierdziły, że sprawa przysługiwania skarżącemu, będącemu obecnie emerytem policyjnym, równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego została ostatecznie załatwiona w/w decyzją KWP, która była przedmiotem kontroli sądowej w sprawie III SA/Kr 1018/09. Zdaniem sądu stanowisko organów należy uznać za słuszne i odpowiadające prawu. Istotnie, sprawa przysługiwania skarżącemu, jako emerytowi policyjnemu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego została ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2009 r. Nr [...]. Natomiast wyrok WSA w sprawie II SA/Wa 1032/08, był wynikiem kontroli sądowej decyzji administracyjnej stwierdzającej nieważność decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...], przyznającej skarżącemu prawo do równoważnika. Sąd nie rozstrzygał natomiast kwestii uprawnienia do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego skarżącego. Skoro zostało ostatecznie rozstrzygnięte, że skarżącemu nie przysługuje równoważnik za lokal mieszkalny od dnia 1 maja 2005 r., to w konsekwencji nie ma żadnych podstaw prawnych do rozważania i rozstrzygania kwestii wypłaty skarżącemu zaległych kwot - tj. tytułem równoważnika od 1 maja 2005 r. Kwestia natomiast samej wypłaty równoważnika w okolicznościach wstrzymania tej wypłaty mogłaby być rozważana wówczas, gdyby skarżącemu istotnie prawo do równoważnika przysługiwało. Mając powyższe na uwadze oraz przechodząc ściśle na grunt skargi K. J. – przewlekłości w podejmowaniu na tle ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji czynności (działań) przez Komendanta Powiatowego Policji ukierunkowanych na wyegzekwowanie (w rezultacie wypłacenie) równoważnika pieniężnego należy zauważyć, że co do zasady przedmiotem egzekucji administracyjnej są obowiązki o charakterze publicznoprawnym, wynikające ze stosunków administracyjnoprawnych pozostających w zakresie rzeczowej właściwości organów państwa i organów samorządu terytorialnego, zaś wierzycielem w tym postępowaniu może być jedynie podmiot administracji publicznej lub organ (instytucja) wykonująca funkcje władcze. Nie może być nim natomiast osoba fizyczna albo inny podmiot prawa prywatnego. Zgodnie z art. 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w postępowaniu administracyjnym (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) wierzycielem jest podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. K. J., nie będąc podmiotem administracji publicznej ani podmiotem organu wykonującego funkcje władcze nie posiada w/w uprawnień, stąd jego wniosek z dnia 18.09.2009r. skierowany do skarżonego organu o podjęcie działań w trybie egzekucji administracyjnej nie mógł odnieść skutku w tym znaczeniu, że nie zobowiązywał Komendanta Powiatowego Policji do żadnych przewidzianych ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji działań. Stąd też skarga K. J. na przewlekłość postępowania Komendanta Powiatowego Policji podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu. Nie podlega w związku tym rozważeniu kwestia zachowania trybu zaskarżenia poprzedzającego skargę, gdyż istotą rozstrzygnięcia jest okoliczność, że określony przez K. J. przedmiot skargi nie leży w zakresie kognicji sądu administracyjnego.