III SAB/Kr 21/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 15 sierpnia 2019 r. o wydanie zaświadczeń o żądanej treści postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 sierpnia 2019 r. K. J. (zwany dalej skarżącym), wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z podaniem o wydanie zaświadczeń o wskazanej w tym wniosku treści (k. 2 akt administracyjnych). Pismem z dnia 10 lutego 2024 r., złożonym drogą elektroniczną, skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia ww. wniosku z dnia 15 sierpnia 2019 r. W ocenie skarżącego, nieuprawnione przekazanie tego wniosku Komendantowi Powiatowemu Policji zamiast wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia stanowi "oczywiste popadniecie taką czynnością organu w stan zaskarżonej bezczynności (...). Bezczynność ta nosi znamiona rażącej. Skarżący wniósł także na podstawie art. 149 § 2 kpa o przyznanie od skarżonego organu sumy pieniędzy. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie, bądź oddalenie skargi. Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie pismem z dnia 22 sierpnia 2019 r., znak AH.1290.76.2019.KP, w przekazał wniosek skarżącego z dnia 15 sierpnia 2019 r. o wydanie zaświadczenia zgodnie z właściwością, tj. do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie – w trybie art. 19 w związku z art. 65 § 1 k.p.a. (k. 10 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności przekazanie podania do organu właściwego w trybie art. 65 § 1 k.p.a. "Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a." (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., II SAB/Wr 63/19, postanowienie WSA w Krakowie z 13 czerwca 2023, sygn. akt III SAB/Kr 16/23, CBOSA). Ponieważ skarga została wniesiona po wykonaniu przez organ czynności z art. 65 § 1 k.p.a., Sąd uznał tę skargę za niedopuszczalną. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.