III SAB/Kr 23/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie : NSA Grażyna Danielec spr. WSA Halina Jakubiec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego I skargę oddala , II przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata W. K. Kancelaria Adwokacka w K. ul. [...] kwotę 240 zł ( dwieście czterdzieści złotych ) powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. do wyroku z dnia 4 grudnia 2008 roku sygn. akt. III SAB/Kr 23/07 Inspektor Sanitarny wydał w dniu [...] decyzję znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u M. G. choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu wywołanego hałasem wym. w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. Od powyżej decyzji w dniu 22 stycznia 2007 roku odwołał się M. G. Odwołanie skarżącego wpłynęło do Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w dniu 30.01.2007r.. Inspektor Sanitarny przesłał je Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu przy piśmie z dnia 05.02.2007r.. Wojewódzki Inspektor Sanitarny pismem z dnia 30.03.2007r. poinformował skarżącego o zakończeniu postępowania odwoławczego. Z aktami sprawy zapoznał się skarżący w dniu 17.04.2007r., jednocześnie wnioskując ponownie o dokonanie odpisów akt sprawy z potwierdzeniem zgodności z oryginałami oraz składając pisemnie uwagi odnośnie prowadzonej sprawy. W dniu 09.05.2007r. M. G. skierował do Głównego Inspektora Sanitarnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego zażalenie na bezczynność organu. Skarżący wniósł o zobowiązanie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do wydania w ciągu jednego miesiąca od dnia otrzymania zażalenia rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego przez niego odwołania oraz o wyjaśnienie przyczyn zwłoki. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, iż jego odwołanie powinno być rozpoznane do dnia 23.02.2007r., a przyjmując że sprawa jest skomplikowana najpóźniej w dniu 23.03.2007 roku. Skarżący podniósł także, iż na organie ciąży obowiązek poinformowania strony, że jego sprawa nie zostanie załatwiona w terminie, a tego nie dopełnił organ. Decyzją z dnia [...], [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Przedmiotową decyzję odebrał osobiści skarżący w dniu 19.06.2007r. W dniu 20.08.2007 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. W uzasadnieniu skargi ponownie wniósł o: zobowiązanie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do wydania w ciągu jednego miesiąca od dnia otrzymania skargi rozstrzygnięcia w przedmiocie odwołania z dnia 22.01.2007r. od decyzji z dnia [...] znak [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący stwierdził także, iż w jego sprawie nie zostały podjęte żadne czynności wyjaśniające przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Tymczasem w jego opinii taki obowiązek nakłada na organ art. 35 § 1 i 3 KPA. Ponownie wskazał na niedopełnienie obowiązku zawiadomienia go przez organ o przyczynach przedłużenia się rozpatrzenia jego sprawy. Wskazał także, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko. Rozstrzygając sprawę możliwie najprostszymi środkami. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał przede wszystkim, iż przedmiotowa sprawa została zakończona decyzją ostateczną z dnia [...], znak: [...]. W decyzji tej organ orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u M. G. choroby zawodowej narządu słuchu. Tym samym wniosek skarżącego o rozpatrzenie jego sprawy został spełniony w dniu wydania decyzji przez organ II instancji. Równocześnie Wojewódzki Inspektor Sanitarny wyjaśnił, że M. G. był pisemnie poinformowany o przyczynie opóźnienia w wydaniu decyzji ostatecznej. Pismem z dnia 30.03. 2007 roku WIS zawiadomił strony o zakończeniu postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sądowa kontrola niniejszej sprawy nie wykazała naruszenia prawa. Wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność wniesiona została w związku ze złożonym przez M. G. odwołaniem od decyzji Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. Skarżący zarzucił organowi II instancji opieszałość w rozpatrzeniu jego sprawy i nie wydanie decyzji II instancyjnej. Zaznaczyć jednak należy, że skarga na bezczynność wniesiona być może do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne. Dla uznania bezczynności organu odwoławczego niezbędnym byłoby pozytywne ustalenie, że organ w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa nie wydał decyzji w trybie art. 138 kpa. Tymczasem w przedmiotowej sprawie doszło do wydania decyzji jeszcze przed wniesieniem skargi, co więcej skarżący ją osobiście odebrał. Skarga na bezczynność stanowi środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. Zarazem w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności. Jeżeli nawet bezczynność zaistniałaby w toku postępowania administracyjnego, to na gruncie rozpoznawanej sprawy nie istniała ona przynajmniej w dacie wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego. Organ II instancji wydał bowiem decyzję, która została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 19 czerwca 2007 r. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, bądź też nie podjął stosownych działań wynikających z przepisów procesowych w celu usunięcia przeszkody w wydaniu decyzji i nie dopełnił czynności określonych w art. 36 Kpa. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. Jednocześnie jednak fakt, iż będące w toku postępowanie jest długotrwałe, nie świadczy o bezczynności organu administracji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001r., sygn. akt I SAB 72/00, LEX 54526). Przypomnieć należy, że art. 35 § 1 Kpa wyraża zasadę załatwiania sprawy bez zbędnej zwłoki. Jednocześnie § 3 tego artykułu przewiduje, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu jednego miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jeżeli zaś organ nie załatwi sprawy w powyższych terminach, obowiązany jest zawiadomić strony, z podaniem przyczyn zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy (art. 36 § 1). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. W niniejszej sprawie jak wynika z akt sprawy skarżący ustawicznie monitował organ o rozpatrzenie jego sprawy i pośrednio przyczynił się do jej przedłużenia żądając poświadczonego odpisu całości dokumentacji w dniu 27.03.2007 roku. Natomiast w dniu 17.04.2007 roku wpłynął do organu wniosek skarżącego o odtworzenie dokumentacji jego sprawy. W tym samym dniu zapoznał się z aktami sprawy co poświadczył własnoręcznym podpisem. Jednocześnie Sąd wskazuje, że rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji, sąd nie bada merytorycznej i procesowej poprawności wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić bezczynności, polegającej na naruszaniu terminów załatwienia sprawy, wyznaczonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że skarga w niniejszej sprawie jest bezzasadna, albowiem Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu nie można przypisać bezczynności. Zarzucana przez skarżącego długotrwałość postępowania, nie oznacza bowiem bezczynności organu, o której mowa w art.3 § 2 pkt 8 ppsa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ppsa, należało orzec jak w sentencji O wynagrodzeniu pełnomocnika strony orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt. 1 ppkt. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.