III SAB/Kr 25/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 18 sierpnia 2009 r. postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 31 października 2014 r. tut. Sąd oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt SAB/Kr 25/14. Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył do następuje. Stosownie do treści art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 P.p.s.a zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. A zatem, ani z treści cyt. wyżej przepisu, ani też z treści art. 157 § 1 P.p.s.a (który normuje instytucję uzupełnienia wyroku, a znajduje zastosowanie do postanowień na podstawie art. 166 p.p.s.a.) nie wynika, aby na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia przysługiwało zażalenie. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., stosowanym odpowiednio w postępowaniu zażaleniowym (art. 197 § 2 P.p.s.a), zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.