III SAB/Kr 26/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie nierozpatrzenia sprawy w zakresie świadczenia finansowego dopłaty do wypoczynku funkcjonariusza w stanie spoczynku postanawia: skargę odrzucić. Skarżący – K. J. wnioskiem z 2 sierpnia 2011 r. zwrócił się do Komendy Wojewódzkiej Policji - Wydział Inwestycji i Remontów - o przyznanie dopłaty do kosztów wypoczynku indywidualnego. Pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. organ wezwał skarżącego do uzupełnienia powyższego wniosku poprzez złożenie faktury bądź rachunku zawierającego wysokość poniesionych przez skarżącego kosztów wypoczynku – w terminie do dnia 23 sierpnia 2011 r. pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie , skarżący przy piśmie z dnia 15 sierpnia 2011 r., przesłał żądany rachunek podnosząc , że dopłata do wypoczynku powinna uwzględniać również koszty, co do których nie może przedstawić rachunków z powodu braku możliwości ich uzyskania. Skarżący oświadczył , że łączny koszt poniesiony na wypoczynek wyniósł go 2.200zł. i wniósł o przyznanie dopłaty w maksymalnej wysokości. W dniu [...] 2011 r. Komisja ds. gospodarowania Funduszem Socjalnym Emerytów i Rencistów Policji KWP przyznała skarżącemu dopłatę do kosztów wypoczynku w kwocie 800 zł. Niezależnie od powyższego, pismem z dnia 21 sierpnia 2011 r. skarżący złożył do Komendanta Głównego Policji skargę na wezwanie z dnia 5 sierpnia 2011r. do uzupełnienia braków wniosku , które to wezwanie uznał za " postanowieniem" podnosząc, że złożony wniosek o dofinansowanie wszczął przed organem postępowanie, które winno zakończyć się wydaniem decyzji w postępowaniu administracyjnym , czy tez cywilnoprawnym . W odpowiedzi na skargę , pismem z dnia 26 września 2011r. organ uznał przedmiotowa skargę za bezzasadną, gdyż świadczenia socjalne dla emerytowanych funkcjonariuszy nie są przyznawane na podstawie decyzji administracyjnej. Organ wyjaśnił , że świadczenia z Funduszu Socjalnego Emerytów i Rencistów Policji, a w szczególności czynności związane z ich wypłatą, nie są realizowane w oparciu o Kodeks postępowania administracyjnego tym samym, złożenie wniosku o przyznanie świadczenia socjalnego w postaci dofinansowania do kosztów wypoczynku indywidualnego nie wszczyna postępowania administracyjnego. Nie ma zatem możliwości zakończenia takiego postępowania decyzją administracyjną lub postanowieniem, a od odmowy wypłaty świadczenia nie przysługują środki odwoławcze w administracyjnym toku postępowania, dlatego też pismo o uzupełnienie dokumentów nie mogło zostać potraktowane jako postanowienie. Z kolei pismem z dnia 10 stycznia 2012r. skarżący złożył wniosek o zmianę "decyzji przyznającej dopłatę w wysokości 800 zł - " w trybie art.155 k.p.a. Pismem z dnia 26 stycznia 2012r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji udzielił odpowiedzi , że nie ma możliwości przychylenia się do wniosku skarżącego , gdyż sprawa przyznania świadczenia z Funduszu Socjalnego Emerytów i Rencistów Policji została ostatecznie zakończona poprzez wypłatę dopłaty do wypoczynku w wysokości 800 zł. W dniu 27 stycznia 2012r. skarżący złożył "odwołanie" od "decyzji KWP numer [...] z dnia 26 stycznia 2012r. w przedmiocie rozpatrzenia żądań skarżącego i wydania odmowy ich spełnienia". Do Komendy Wojewódzkiej Policji w dniu 12 kwietnia 2012r wpłynęła skarga " na nierozpatrzenie w ustawowym terminie , w formie przepisami prawa materialnego sposób przewidziany sprawy skarżącego toczącej się przed skarżonym organem administracji państwa w zakresie świadczenia finansowego dopłaty do wypoczynku funkcjonariusza Policji w stanie spoczynku". W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sadu administracyjnego, względnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z akt niniejszej sprawy , przedmiotem skargi jest żądanie zmiany wysokości przyznanego skarżącemu dofinansowania do wypoczynku , " czy też wydanie stosownego orzeczenia administracyjnego dającego podstawę do skutecznego postępowania odwoławczo-skargowego". W związku z powyższym Sąd w całości podzielił stanowisko organu , że kwestia przyznania skarżącemu dofinansowania za wypoczynek została rozstrzygnięta w dniu 23 sierpnia 2011 r. poprzez przyznanie skarżącemu przez Komisję ds. gospodarowania Funduszem Socjalnym Emerytów i Rencistów Policji KWP dopłaty do kosztów wypoczynku w kwocie 800 zł. Natomiast podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Mając na względzie treść przytoczonego art. 3 § 2 p.p.s.a. należy podnieść , że art. 3 § 2 pkt 8 wymienia skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a". Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy ustalić , czy na organie tj. na Komendancie Wojewódzkim Policji ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej lub postanowienia , na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tym zakresie Sąd w niniejszej sprawie w całości podziela stanowisko Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w analogicznej sprawie skarżącego , zawarte w postanowieniu z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt III SAB 4/09: "Zdaniem Sądu, żaden z wyżej wymienionych przypadków nie zachodzi w niniejszej sprawie, na co wskazuje analiza treści wniesionego przez skarżącego wniosku do Wydziału Inwestycji Komendy Wojewódzkiej Policji, a dotyczącego przyznania świadczenia socjalnego - dopłaty do kosztów wypoczynku w 2007 roku. (rozpoznawanej sprawie w 2011 r.) Wniosek ten nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, albowiem w przedmiotowej sprawie organ nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej, której domaga się skarżący. (...)Organ administracyjny - Komendant Wojewódzki Policji nie jest w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosku złożonego przez skarżącego w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego, a zatem nie można mówić o bezczynności organu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a." Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art.58 § 3 p.p.s.a.). W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania.