III SAB/Kr 29/05

Syg.. akt III SAB/Kr 29/05 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2005r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu29 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. B. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w przedmiocie wydania zaświadczenia o podleganiu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia skargę odrzucić Stosownie do art. 52 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270 dalej zwaną p.p.s.a.) skargę można po środków zaskarżenia . przewidzianych w ustawie jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia .taki jak zażalenie . odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpatrywanej sprawie skarga zarzuca bezczynność organu w zakresie określonym przepisem art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. polegającą na odmowie wydania zaświadczenia dotyczącego podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu osoby bezrobotnej oraz potwierdzenia tych okresów w legitymacji ubezpieczeniowej. Ponadto skarżący domagał się zasądzenia na jego rzecz tytułem zadośćuczynienia za uniemożliwienie mu jako osobie bezrobotnej korzystania z uprawnień wynikających z tego ubezpieczenia. Analizując akta sprawy oraz treść złożonej skargi .Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, "że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, gdyż nie zostało wniesione zażalenie w trybie art. 37 §1 k.p.a., jak również nie został spełniony wymóg skargi na bezczynność dotyczący wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący domagał się zaświadczenia dotyczącego pozostawania osobą bezrobotną i takie otrzymał w dniu 13.07.2005r. Pismem z tej samej daty został również poinformowany o zasadach podlegania przez osoby bezrobotne ubezpieczeniu zdrowotnemu, co skutkuje niemożnością uznania , że organ w tej sprawie pozostawał bezczynny. Natomiast w przypadku uznania iż powyższe nie stanowi załatwienia sprawy o którą wnioskował winien wystąpić z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art.52 § 3 p.p.s.a. Jeżeli z kolei skarżący uznał iż organ naruszył zasady dotyczące terminu załatwiania tego rodzaju spraw. to powinien złożyć zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Skarga w części dotyczącej żądanego zadośćuczynienia nie należy w świetle art.3 p.p.s.a. do właściwości sądów administracyjnych. Z tych powodów i na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 58 § 1 pktr. 1 i 6 skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.