III SAB/Kr 3/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. NSA Wiesław Kisiel Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r na rozprawie sprawy ze skargi Ł. T. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie braku wszczęcia postępowania skargowego postanawia skargę odrzucić W dniu [...].12.2003 r. przewoźnik Ł.T., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "Przewóz Osób" otrzymał zezwolenie na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii komunikacyjnej A.-T. N. - A. przez Su.. W dniu [...].06.2005 r. zezwolenie na wykonywanie przewóz na tej samej linii otrzymał również PKS S.A. z siedzibą w W. W dniu [...] maja 2006 r. Ł. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza [...], zarzucając naruszenie art. 223 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wszczęcia postępowania administracyjnego przez Burmistrza Andrychowa w przedmiocie wielokrotnie składanych skarg i wniosków skarżącego w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości w wykonywaniu krajowego drogowego przewozu osób przez PKS S.A. z siedziba w W. oraz Bus [...] na liniach komunikacyjnych: A. - T. i A. - B. , a także naruszenia przez Burmistrza [...] art. 223 § 2 k.p.a. wobec zaniechania wyjaśnienia oraz ewentualnego wyciągnięcia konsekwencji w stosunku pracowników Urzędu Miejskiego w A., mimo wielokrotnie składanych przez skarżącego skarg na niewłaściwe i nierzetelne załatwianie przez pracowników słusznych wniosków. Podniesiono, że w związku z tą bezczynnością Burmistrz [...] naruszył art. 35 oraz 36 k.p.a. poprzez nie załatwienie skarg i wniosków skarżącego w ustawowym terminie oraz poprzez brak wskazania terminu, w którym przedmiotowa sprawa miałaby zostać załatwiona. Wskazano, że Burmistrz [...] celowo unikał zastosowania art. 104 i 105 k.p.a., ponieważ brak wydania jakiejkolwiek decyzji w sprawie uniemożliwia skarżącemu skorzystanie z przysługującego mu prawa wniesienia odwołania do organu wyższej instancji. Podniesiono naruszenie art. 9 i 10 k.p.a., które polegało na zaniechaniu przez Burmistrza [...] informowania skarżącego o przedsięwziętych środkach, uznanych za zasadne okolicznościach i przesłankach, z których wywiedziono podjęte rozstrzygnięcia w sprawie, a także braku zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu oraz braku jakiejkolwiek inwencji ze strony Burmistrza [...] oraz pracowników Urzędu Miejskiego w A. mających na celu współpracę ze skarżącym celem pełnego rozpoznania stanu faktycznego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący jest przewoźnikiem wykonującym zarobkowe przewozy pasażerskie na liniach komunikacyjnych: A. - T. oraz A. - B. Wykazywane naruszenia przepisów przez PKS S.A. w W. i Bus [...] godzi, w ocenie skarżącego, bezpośrednio w jego interes prawny oraz ekonomiczny. Przymiotu strony skarżący upatruje w art. 28 k.p.a. w związku ze stwierdzaniem naruszeń oraz wielokrotnych i bezowocnych interwencji u Burmistrza [...]. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [....] zarzucił, że skarżący nie posiada legitymacji czynnej oraz nie wykazał interesu prawnego, który zostałby naruszony wskutek bezczynności organu i wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania na rzecz strony przeciwnej, a z ostrożności procesowej także o odrzucenie skargi jako nie spełniającej wymogów formalnych pisma w postępowaniu sądowym. W uzasadnieniu strona przeciwna wskazała, że kwestionowany brak kontroli dotyczy w istocie decyzji administracyjnych (zezwoleń na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym) wydanych na rzecz przedsiębiorców innych niż skarżący. Ł. T. nie jest stroną tego stosunku administracyjnego i nie posiadają w tym zakresie procesowej czynnej legitymacji. Zarzuty skargi nie dotyczą naruszenia sfery interesu prawnego skarżącego, a jedynie jego interesu faktycznego (w przypadku cofnięcia zezwoleń, skarżący potencjalnie miałby możliwość czerpania korzyści z przewozów większej liczby osób). Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów K.p.a. są w ocenie Burmistrza [...] całkowicie bezzasadne i nie zasługują w świetle powyższego na uwagę. Wskazano, że skarżący wielokrotnie występowali z nieuzasadnionymi zastrzeżeniami do pracy gminnych urzędników, co spowodowało konieczność wystąpienia na drogę sądową. Postępowanie sądowe toczyły się przed Sądem Rejonowym w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący zarzucił bezczynność Burmistrza [...] w zakresie braku podjęcia postępowania skargowego uregulowanego w art. 221-240 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 zpóźn. zm.). Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej daje w skrócie P.p.s.a., zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach, w których organy te zobowiązane były do podjęcia następujących czynności: 1) wydania decyzji administracyjnej; wydania postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; wydania postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; podjęcia innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tak wyznaczony zakres kognicji sądu administracyjnego nie pozwala na przyjęcie, że żądanie skarżącego objęte jest jednym z wyżej wymienionych przypadków określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie jest objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221-256 K.p.a.). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się o konkretnej sprawie administracyjnej. Konsekwencją tego jest to, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność. Pogląd taki jest powszechnie przyjmowany w orzecznictwie sądowym (np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25.07.2005 r., sygn. akt I SA/Rz 117/05, opub. w OwSS 2006/1/26; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14.09.2004 r., sygn. akt OSK 642/04, opub. w LEX nr 160611; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.11.2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, opub. w LEX nr 48017). Sąd w tym składzie w pełni akceptuje stanowiska zajęte w ww. orzeczeniach. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność organu administracji w zakresie wszczęcia lub odmowy wszczęcia postępowania skargowego uregulowanego w art. 221 i następnych K.p.a. Taka skarga nie dotyczy zakresu objętego art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. ani zakresu wynikającego z przepisów ustaw szczególnych stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a. Tym samym należy wskazać, że istnieje przesłanka odrzucenia skargi, która uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności zarzutów podniesionych w samej skardze, czyli uniemożliwia dokonanie merytorycznej kontroli sprawy. Z tej przyczyny Sąd nie może w tej sprawie zbadać, czy Burmistrz Andrychowa był bezczynny w zakresie zarzucanym w skardze. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym należało w drodze postanowienia, stosownie do treści art. 58 § 3 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.