III SAB/Kr 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. T. na bezczynność Prezydenta Miasta postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. S. T. w dniu 2 października 2009r. złożyła w organie I instancji wniosek o wymeldowanie z mieszkania nr 3 w budynku przy ul. B 9 w A M. K. zameldowanej na pobyt stały w dniu 17 maja 1994r. Podała, że M. K. została zameldowana przez swojego brata P. K., jednakże nigdy w tym mieszkaniu nie zamieszkała. Organ I instancji pismem z dnia 7 października 2009r. wezwał S. T. do uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie 10 zł oraz przedłożenia aktualnego tytułu prawnego do lokalu przy ul. B 9/3 w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa. W odpowiedzi S. T. złożyła pismo z dnia 19 października 2009r. w którym podała, że jej tytuł prawny do lokalu nr 3 w budynku przy ul. B 9 jest taki sam jak w 1964r. A ponadto wniosła o wskazanie podstawy prawnej w oparciu o którą organ żąda opłaty skarbowej w kwocie 10 zł. , a także interesuje się jej tytułem prawnym do lokalu skoro wniosek dotyczy wymeldowania osoby, która nie mieszka w tym mieszkaniu. W piśmie z dnia 21 października 2009r. organ wyjaśnił podstawę prawną żądania opłaty skarbowej, a odnośnie żądania aktualnego tytułu prawnego do lokalu wskazał, że jest to niezbędne dla ustalenia, czy w przedmiotowym postępowaniu może występować jako strona. W odpowiedzi S. T. w piśmie z dnia 29 października 2009r. wniosła o dołączenie do akt sprawy akt postępowania administracyjnego wszczętego jej wnioskami w 1999r. o wymeldowanie M. K., oraz o anulowanie z urzędu czynności materialno-technicznej zameldowania z dnia 17 maja 1994r. Pismem z dnia 29 października 2009r. znak sprawy: [...], adresowanym do S. T. (doręczonym 6 listopada 2009r.) organ I instancji poinformował, że wniosek z 2 października 2009r. na podstawie art. 64 § 2 kpa pozostawiono bez rozpoznania w związku nieuzupełnieniem w przewidzianym terminie braków formalnych wniosku. Następnie S. T. skierowała do Wojewody pismo z dnia 16 grudnia 2009r. W piśmie tym m.in. w pkt B napisała " Wnoszę skargę na bezczynność organu I instancji w sprawie mojego wniosku z dnia 2.10.2009r. o wymeldowanie M. K. z tego mieszkania. W powołaniu się na art. 37 § 1 kpa wnoszę o wyznaczenie organowi I instancji terminu do załatwienia sprawy, zarządzenie wyjaśnienia przyczyn bezczynności oraz ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie przewidzianym art. 35 § 1 kpa. Pismem z dnia 21.10.2009r. organ I instancji zażądał ode mnie przedłożenia aktualnego tytułu prawnego do lokalu nr 3, a po udzieleniu informacji iż mój tytuł prawny do tego lokalu jest taki sam jak w dacie założenia w 1982 roku KW [...] – organ ten zaprzestał działania ". Pismem z dnia 15 stycznia 2010r. Wojewoda przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie pismo S. T. z dnia 16 grudnia 2009r. wskazując, że zawiera skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie [...], którą organ ten załatwił w trybie przepisu art. 64 § 2 Kpa. Prezydent Miasta, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuję: Zasadniczą sprawą wymagającą rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy przekazane przez Wojewodę pismo S. T. z dnia 16 grudnia 2009r. jest skargą na bezczynność organu I instancji, a tym, czy jest przedmiot postępowania sądowego. Zdaniem Sądu przekazane przez Wojewodę pismo S. T. z dnia 16 grudnia 2009r. nie jest skargą na bezczynność organu I instancji. Po pierwsze pismo to jest adresowane wyłącznie do Wojewody, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Po drugie treść pisma oznaczona lit. B wyraźnie wskazuje jaki jest jego charakter. S. T. wskazuje na art. 37 § 1 kpa i wnosi do Wojewody o wyznaczenie organowi I instancji terminu do załatwienia sprawy z jej wniosku z dnia 2 października 2009r., albowiem organ uchybił terminowi określonemu w art. 35 § 1 kpa. Tym samym S. T. – zgodnie z treścią art. 37 § 1 kpa - wniosła do Wojewody zażalenie na niezałatwienie sprawy przez organ I instancji w terminie określonym w art. 35 lub 36 kpa. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa stanowi bowiem przesłankę niezbędną do wniesienia skargi na bezczynność organu I instancji. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zażalenie z art.37 § 1 kpa jest środkiem zaskarżenia o jakim mowa w art.52 § 1 ppsa, a więc dopiero po wniesieniu zażalenia zostaje wyczerpany tryb umożliwiający złożenie skargi. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że pismo S. T. z dnia 16 grudnia 2009r. przekazane przez Wojewodę nie stanowi skargi, a tym samym brak przedmiotu postępowania sądowego. W takich okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art.161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa umorzył postępowanie sądowe, albowiem stało się bezprzedmiotowe.