III SAB/Kr 30/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. G. na bezczynność Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym dnia 29.11.2013 r. (data wpływu) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa zaznaczył, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest najemcą 23 metrowego mieszkania komunalnego, należy do niego dom drewniany o powierzchni 40 m2 na działce o powierzchni 2 ar 10 m2. Nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych Źródłem utrzymania skarżącego jest obecnie zasiłek okresowy z MOPS w wysokości 350 zł i dodatek mieszkaniowy w wysokości 40 zł. Uzasadniając swoje starania wyjaśnił, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, gdyż wymagany wpis 100 zł stanowi ¼ jego całego dochodu. Skarżący powiada, że jest osobą bezrobotną. Dom którego jest właścicielem jest z 1932 r., drewniany w złym stanie technicznym. Nie nadaje się do zamieszkania ani na wynajem dla celów komercyjnych. Skarżący powiada, że on sam na czynsz najmu za zajmowane mieszkanie przeznacza 180 zł miesięcznie a po opłaceniu prądu i gazu pozostaje mu tylko na skromne życie. Do wniosku dołączył kopę decyzji o przyznaniu mu zasiłku okresowego od dnia 01.10.2013 r. do 31.12.2013 r. w wysokości 350 zł, kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego na okres sześciu miesięcy od dnia 1 listopada 2013 r. w wysokości 36 zł, kopię zaświadczenia o zarejestrowaniu jako osoby bezrobotnej. W oparciu o wcześniejsze wyjaśnienia skarżącego okolicznościami znanymi na zasadzie notorii urzędowej pozostaje, że wykazany przez niego dom drewniany znajduje się bardzo złym stanie technicznym i nie nadaje się do wynajmu. Nie ma w nim kanalizacji, prądu i gazu. W sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 681/12 skarżący podawał, że jest zadłużony na kwotę ok. 3 tyś. zł a przy sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 1753/12 skarżący okazał kopie wezwań o zapłatę energii elektrycznej i gazu oraz kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Okoliczność, że przed złożeniem obecnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący domagała się wcześniej ustanowienia adwokata, którego mu przyznano nie ma większego znaczenia, bo przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa" nie sprzeciwiają się możliwości wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Co więcej, ponieważ aktualne żądanie skarżącego nie zachodzi na wcześniej udzielone prawo pomocy wiec jego wniosek można i należy rozpatrzyć w oparciu o przepisy określające przesłanki materialne warunkujące przyznanie prawa pomocy bez potrzeby sięgania do trybu przewidzianego w art. 165 ppsa. Inna rzecz, że wskutek przyjętej taktyki procesowej wniosek skarżącego należy rozpatrywać nie pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym lecz pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym a więc z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 ppsa. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia skarżący mimo wnioskowania o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym siłą faktu skorzysta z prawa pomocy w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (por. art. 245 §2 ppsa). Przyjęciu odmiennej optyki stoją na przeszkodzie i argumenty jakie daje się wywieźć z porównania zakresów logicznych przepisów art. 245 §3 i §2 ppsa i zapatrywanie, że obniżenie standardów w takim przypadku, stanowiłoby nieuzasadnione uprzywilejowanie wnioskodawcy składającego dwa następujące po sobie wnioski najpierw poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych a następnie poprzez ustanowienie na swoją rzecz kwalifikowanego zastępstwa procesowego w stosunku do wnioskodawców żądających od razu przyznania im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozważania te gdy chodzi o sytuację skarżącego mają przy tym walor li tylko teoretyzujący. Odwołując się bowiem do argumentacji zbieżnej z powołaną wcześniej należy podnieść, że możliwości płatnicze skarżącego są znikome i nie należy on do osób zamożnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że wskazywane dochody wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego skarżącego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów.