III SAB/Kr 30/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie: WSA Janusz Bociąga WSA Barbara Pasternak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 lipca 2017 r. sprawy ze skargi S. T. na bezczynność Wójta Gminy G w przedmiocie załatwienia podania z dnia 28 października 2016 r. w części dotyczącej wniosku o wyjaśnienie treści decyzji I. zobowiązuje Wójta Gminy G do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie załatwienia wniosku skarżącej z dnia 28 października 2016 r. w części dotyczącej wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy G nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. w pozostałym zakresie skargę oddala. Pismem z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu do organu 31 października 2016 r.) S. T. zwróciła się do Wójta Gminy G o sprostowanie i wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Wójta Gminy G z dnia 24 września 2008 r. w kwestii zmniejszenia powierzchni działki nr [...] o 2,30 a. Podała m.in., że w księgach wieczystych obszar ten tj. dz. [...] widnieje jako zakrzaczenie. Wniosła również o wyjaśnienie z jakiego powodu organ nie zlecił sporządzenia opinii uzupełniającej biegłego geodety w sytuacji gdy strona złożyła zastrzeżenia co do opinii. Pismem z dnia 14 listopada 2016 r. (data nadania 15 listopada 2016 r.) Wójt Gminy G, w części dotyczącej wniosku o wyjaśnienie wątpliwości wskazał, że decyzja dotycząca rozgraniczenia gruntów określa tylko położenie granicy pomiędzy działkami bez wskazywania ich powierzchni. Do określania powierzchni działek służą inne postępowania administracyjne prowadzone przez Starostę lub postępowania sądowe. Pismem z dnia 25 listopada 2016 r. (data wpływu do organu 28 listopada 2016 r.) S. T. wniosła zażalenie na niezałatwienie wniosku dotyczącego wyjaśnienia treści decyzji z dnia 24 września 2008 r. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r. ([...]) na podstawie art. 37 §2 i art. 123 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło organowi I instancji dodatkowy 14 - dniowy termin na załatwienie sprawy. Wedle organu odwoławczego na dzień wydawania postanowienia Wójt Gminy G pozostawał bezczynny, gdyż nie załatwił wniosku w sposób przewidziany prawem. Wskazał organ, że zgodnie z art. 113 § 2 kpa organ, który wydal decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Z powyższego wynika, że Wójt Gminy G winien był rozpatrzyć wniosek S. T. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie pomimo upływu terminu przewidzianego prawem organ I instancji nie wydała przewidzianego prawem rozstrzygnięcia. W dniu 7 marca 2017 r. S. T. złożyła d Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy G w załatwieniu wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Wójta Gminy G z dnia 24 września 2008 r. Skarżąca przedstawiła przebieg postępowania oraz wniosła o stwierdzenie, że wójt Gminy G pozostaje w bezczynności co do wydania wymaganego prawem aktu administracyjnego i wymierzenie organowi grzywny w wysokości najniższej emerytury. W odpowiedzi na skargę organ I instancji przedstawił przebieg postępowania wszczętego wnioskiem strony z dnia 28 października 2016 r. koncentrując się jednak na zakresie tego wniosku dotyczącym sprostowania decyzji z dnia 24 września 2008 r. Również argumentacja organu odnosiła się do rozstrzygnięć wydanych w kwestii sprostowania ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podał, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014.1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu obejmuje również orzekanie w sprawach na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 § 2 art. 3 ppsa. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie do treści art. 149 ppsa Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Rolą sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na bezczynność jest ustalenie przede wszystkim trzech kwestii. Po pierwsze: czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1- 4 ppsa, po drugie czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem określonego trybu oraz czy taki tryb przed wniesieniem doń skargi został wyczerpany i po trzecie - o ile wynik badania dwóch pierwszych kwestii będzie pozytywny, czy organowi administracji można przypisać przewlekłe prowadzenie postępowania lub (i) bezczynność. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy G w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 28 października 2016 r. w części dotyczącej wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia 24 września 2008 r. Skarga w rozpoznawanej sprawie jest dopuszczalna. Postępowanie prowadzone przez organ powinno się zakończyć wydaniem postanowienia, a skarżąca przed wniesieniem skargi złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Wójta Gminy G w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1- a ppsa. Przez bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 154 ustawy, należy więc rozumieć brak rozstrzygnięcia, które właściwy organ winien podjąć w terminach przewidzianych prawem, które zostały określone w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącej wpłynął do organu administracji publicznej dnia 31 października 2016 r., a do dnia wniesienia skargi organ administracji nie wydał postanowienia na podstawie art. 113 §2 kpa. Również po otrzymania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 stycznia 2017 r. organ nie podejmował żadnych działań w sprawie. Nie załatwił sprawy w terminie przewidzianym art. 35 kpa, ani też nie zawiadomił stron o przyczynach tego stanu w trybie art. 36 kpa. Tymczasem stosownie do tego przepisu o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, choćby przyczyny zwłoki nie leżały po stronie organu. Co prawda w piśmie z dnia 14 listopada 2016 r. Wójt Gminy G odniósł się pobieżnie do wniosku strony o wyjaśnienie treści decyzji, lecz nie uczynił tym zadość obowiązkowi wynikającemu z ww. przepisu art. 113 §2 kpa. W związku z powyższym taka aktywność organu administracji może mieć znaczenie jedynie w kontekście oceny charakteru zaistniałej bezczynności, która wedle Sądu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (por. art. 149 §1 a ppsa). Na uwagę nie zasługuje natomiast argumentacja podnoszona w odpowiedzi na skargę gdyż, odnosi się ona do wniosku strony z dnia 28 października 2016 r., ale w jego części dotyczącej sprostowania decyzji. Niewątpliwie zatem w rozpatrywanej sprawie w chwili wniesienia skargi Wójt Gminy G pozostawał w bezczynności. Wskazać również należy, że naruszenie prawa rażące oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W opisanych okolicznościach, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do formułowania takiej, negatywnej oceny. Jak bowiem wyżej wskazano organ administracji skierował do strony pismo (14 listopada 2016 r.), w którym odniósł się do wniosku strony, a z odpowiedzi na skargę wynika, że pozostawał w błędnym przeświadczeniu o załatwieniu sprawy. Nie można więc zarzucić organowi oczywistego lekceważenia wniosków skarżącej i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy. Sąd odstąpił od przewidzianej przepisem art. 149 § 2 ppsa możliwości wymierzenia grzywny. Regulacja ta ma charakter fakultatywny, a w ocenie Sądu bezczynność nie miała szczególnie nagannego charakteru, który uzasadniałby zastosowanie tego środka dyscyplinującego. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.