III SAB/Kr 31/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lipca 2023 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia 27 czerwca 2021 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 22 lutego 2023 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia 27 czerwca 2021 r. na postanowienie nr 13/2021/ZAG Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z dnia 23 czerwca 2021 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia akt. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej. Z akt sprawy wynika, że na skutek zażalenia skarżącego z dnia 27 czerwca 2021 r. (k.11) Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wydał najpierw postano-wienie nr 45/2021 r. z dnia 13 lipca 2021 r. (jednak zostało ono uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 1097/21), a następnie postanowienie nr 13/2022 z dnia 16 sierpnia 2022 r. To drugie postanowienie pozostaje w obrocie prawnym – skarga na nie zo- stała oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 1402/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania po-przez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpozna- niu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępo-wania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sfor-mułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ admini-stracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności wydanie postanowienia na skutek zażalenia. Ponieważ przedmiotowa skarga na bezczynność została wniesiona po rozpo-znaniu zażalenia i wydaniu postanowienia przez organ drugiej instancji – Sąd uznał tę skargę za niedopuszczalną. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.