III SAB/Kr 33/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na bezczynność Starosty w przedmiocie umorzenia pożyczki otrzymanej z Funduszu Pracy postanawia skargę odrzucić. Z. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Starosty w załatwieniu wniosku o umorzenie pożyczki otrzymanej z Funduszu Pracy. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 27 lipca 2012 r. skarżący został wezwany pismem z dnia 31 lipca 2012 r. o uzupełnienie braków formalnych skargi z dnia 23 kwietnia 2012 r. poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność, wyczerpał zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270), przysługujące mu środki zaskarżenia, tj., czy wniósł zażalenie na niezałatwienie przez starostę sprawy w terminie do organu wyższego stopnia – Wojewody, zgodnie z treścią art. 10 ust. 7 pakt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( tekst jednolity, Dz. U z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2012 r. W piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 7 sierpnia 2012 r., skarżący przyznał, że nie wnosił zażalenia na bezczynność starosty do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. , poz. 270, zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2. tego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do treści § 3 art. 52 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu, w tym wypadku Starosty, w niewydaniu aktu w terminie było uprzednie wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia, którym zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( tekst jednolity, Dz. U z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), był wojewoda. Skoro skarżący sam przyznał w odpowiedzi na wezwanie Sądu, że takiego zażalenia nie składał, a potwierdza to także organ, w odpowiedzi na skargę, to skarga na bezczynność skarżącego jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.