III SAB/Kr 33/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wniosku o wydanie zaświadczenia postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 4 stycznia 2022 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie "nie załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia przez skarżony organ administracji w zakresie sprawy ze stosunku służbowego z dnia 21 listopada 2021 roku wymagalnym i prawem nakazanym z art. 217 par. 1 i 2 punkt 2 ustawy kodeks postępowania administracyjnego zaświadczeniem prawdy i wiedzy obiektywnej". W piśmie z dnia 4 marca 2022 r. skarżący zaznaczył, że bezczynność w zakresie wydania zaświadczenia można skarżyć wprost do sądu administracyjnego bez konieczności wyczerpywania środków zaskarżania. Z akt sprawy wynika, że Komendant Powiatowy Policji, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 21 listopada 2021 r., wydał w dniu 30 listopada 2021 r., postanowienia nr [...] i nr [...], którymi orzekł o odmowie wydania zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wniesienie skargi na bezczynność nie jest jednak dopuszczalne po zakończeniu postępowania przez organ administracji publicznej (por. uchwałę NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, CBOSA). Jakkolwiek wspomniana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także innych postępowań, w tym postępowania o wydanie zaświadczenia. Skarga na bezczynność w tym zakresie jest zatem niedopuszczalna, jeżeli została wniesiona po załatwieniu sprawy przez organ, tj. po wydaniu zaświadczenia lub postanowienia odmownego. Ponieważ przedmiotowa skarga została złożona po załatwieniu sprawy przez organ, jest ona niedopuszczalna i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.