III SAB/Kr 35/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 marca 2014 r. Z. Ś. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na niezałatwieniu jego podania z dnia 17 lutego 2014 r. dotyczącego korupcji w SKO. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Kolegium wskazało, iż w piśmie z dnia 18 lutego 2014 r. skarżący wymienił następujące sygnatury spraw toczących się przed Kolegium: [....], [....], [....], [....], [....], [....] oraz [....]. Kolegium wyjaśniło, że pismem z dnia 6 lutego 2014 r. nr [....] na zasadzie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazało Dyrektorowi MOPS podanie Z. Ś. z dnia 31 stycznia 2014 r. dotyczące przyznania dziecku strony darmowych posiłków. Z kolei postanowieniem z dnia [....] 2014 r. nr [....] Kolegium przekazało Prezydentowi Miasta odwołanie Z. Ś. z dnia 1 lutego 2014 r. od decyzji znak: [....] w przedmiocie przyznania pomocy społecznej w kwocie 400 zł celem rozpatrzenia według właściwości i nadania biegu sprawie zgodnie z art. 132 § 1 lub 133 Kpa. Kolegium dodało, iż pismo oznaczone nr [.....] z dnia [....] 2014 r. dotyczy skargi Z. Ś. stanowiącego odpowiedź na odpowiedź Kolegium na skargę strony do WSA na ostateczną decyzję Kolegium z dnia [....] 2013 r. nr [....]. Z kolei wymienionym przez stronę pismem nr [....] z dnia [....] 2014 r. Kolegium na zasadzie art. 65 § 1 Kpa przekazało Dyrektorowi MOPS podanie Z. Ś. z dnia 31 stycznia 2014 r. dotyczące wydania zaświadczenia odnośnie nieopłacania obiadów dla dziecka. Z kolei postanowieniem nr [....] z dnia [....] 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Prezydentowi Miasta zażalenie Z. Ś. na jego postanowienie z dnia 27 stycznia 2014 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Natomiast pismem z dnia [....] 2014 r. nr [.....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na zasadzie art. 65 § 1 Kpa przekazało Marszałkowi Województwa celem rozpatrzenia według właściwości pismo Z. Ś. z dnia 22 stycznia 2014 r. dotyczące niezałatwienia sprawy w terminie. W ocenie Kolegium, w żadnej ze spraw wymienionych we wniosku strony z dnia 17 lutego 2014 r. nie naruszono prawa, a każda ze wspomnianych spraw została rozpatrzona w terminach przewidzianych przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Kolegium stwierdziło, że zaprezentowane wyżej stanowisko zostało przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu pismem z dnia 18 marca 2014 r. nr [.....]. W związku z powyższym Kolegium uważa, że skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast w myśl § 3 art. 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a); 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.). Z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika również, iż niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. W tych zatem sprawach skarga służy wyłącznie na wydane akty, a nie na bezczynność w ich wydaniu. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest natomiast bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegająca na niezałatwieniu podania skarżącego z dnia 17 lutego 2014 r. Pismo to było adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało je jedynie przekazać do Sądu, co też uczyniło pismem dnia 18 marca 2014 r. Należy zauważyć, że pismo skarżącego z dnia 17 lutego 2014 r. nie dotyczyło materii przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., gdyż nie podlegało ono załatwieniu w formie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a zatem nie mogło być przedmiotem skargi na bezczynność organu. Sąd zwraca uwagę, że w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność, lecz niepodejmowanie przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Sąd może więc uwzględnić skargę na bezczynność organu wyłącznie wówczas, gdy organ ten pozostaje w zwłoce mimo, że miał obowiązek podjąć działanie we wskazanej formie i w określonym przez prawo terminie. Jeżeli natomiast skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. Skoro więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie miało obowiązku rozpoznać nadesłanego przez skarżącego pisma, to skarga Z. Ś. na bezczynność Kolegium w tym zakresie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł – jak w sentencji.