III SAB/Kr 36/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-04-21

Skład orzekający: Wojciech Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 KPA podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga dotycząca braku czynności organu w postępowaniu skargowym przewidzianym w dziale VIII KPA nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Postępowanie skargowe uregulowane w KPA nie jest objęte katalogiem spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA. W związku z tym, skarga wniesiona w takim trybie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. złożyła skargę na bezczynność organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, w tym Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w zakresie realizacji obowiązków wynikających z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Skarga ta, pierwotnie skierowana do Głównego Geodety Kraju, została przekazana do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Po dwukrotnym piśmie organu podtrzymującym stanowisko o bezzasadności skargi, spółka wniosła skargę do WSA w Krakowie na czynności i zaniechania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z prowadzeniem sprawy.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanawia skargę odrzucić. W dniu 6 października 2014 r. działając na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego A Sp. z o.o. w K złożyła skargę w związku z zaniedbaniem obowiązków przez funkcjonariuszy organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, tj. Starosty Powiatowego, Prezydenta Miasta, dyrektora oraz inspektorów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w zakresie realizacji obowiązków wynikających z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wraz z aktami wykonawczymi oraz organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarga dotyczyła zaniechania podjęcia czynności, do których organy administracji geodezyjnej i kartograficznej były zobowiązane w związku z realizacją zadań wynikających z ww. aktów prawa oraz niewłaściwego, tj. niezgodnego z przepisami prawa, wykonywania nałożonych na nie przez ustawodawstwo obowiązków, w zakresie m.in.: - art. 7 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez zaniechanie prawidłowego prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w tym jego tworzenia, ewidencjonowania i utrzymywania oraz aktualizacji i udostępniania danych przez Starostę Powiatowego działającego przy pomocy Powiatowego Ośrodka Geodezji i Kartografii oraz Prezydenta miasta N realizującego ww. zadania za pośrednictwem Starosty Powiatowego na mocy porozumienia nr [...] z dnia 27 grudnia 2011 r. (Dz. Urz. Woj. z dnia 3 lutego 2012 r., poz. 479), pomiędzy Prezydentem Miasta a Starostą Powiatowym dla Powiatu N; - art. 7d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z zaniechaniem przez Starostę Powiatowego dla Powiatu N oraz Prezydenta Miasta N - miasta na prawach powiatu, prowadzenia zasobu geodezyjnego w szczególności prowadzenia dla terenu powiatu oraz miasta na prawach powiatu ewidencji gruntów i budynków w sposób przewidziany ustawą oraz aktami wykonawczymi w szczególności niezgodnie z rozporządzeniem Ministra rozwoju regionalnego i budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków; - art. 7b ust. 1 pkt 1 a) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez zaniechanie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prowadzenia w sposób przewidziany ustawą o kontroli w administracji publicznej - kontroli przestrzegania i stosowania przepisów ustawy, a w szczególności: zgodności wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne; - art. 12b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne m.in. poprzez zaniechanie dokonywania kontroli, czy przekazane do organu służby geodezyjnej i kartograficznej zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, są zgodne z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów; kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych; - przepisów wykonawczych zawartych w Rozporządzeniu Ministra rozwoju regionalnego i budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w szczególności zawarte w Rozdziale 3 pn.: Prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Skarga skierowana do Głównego Geodety Kraju przekazana została do organu właściwego w zakresie rozstrzygnięcia skargi dotyczącej Starosty, tj. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego celem jej rozpatrzenia. Organ działając na podstawie art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) zawiadomieniem z dnia 2 grudnia 2014 r. znak: [...] poinformował A. Ł. - Prezesa Zarządu A Sp. z o.o. z siedzibą w K, że skarga z dnia 6 października 2014 r. na prowadzenie ewidencji gruntów i budynków przez Starostę z terenu Miasta N, jest bezzasadna. W odpowiedzi A. Ł. pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. zatytułowanym jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kontroli: o uchylenie zawiadomienia o bezzasadności skargi złożonej dnia 6 października 2014 r. na działania Starosty, podjęcie niezwłocznych działań mających na celu całościowe oraz dogłębne wyjaśnienie zarzutów, podniesionych w skardze, jako zasadnych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w odpowiedzi na ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. znak: [...] poinformował skarżącego, że sposób załatwienia skargi z dnia 6 października 2014 r. przekazany zawiadomieniem z dnia 2 grudnia 2014 r. znak: [...] zostaje podtrzymany. Następnie A Spółka z o.o. w K złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę "na czynności oraz zaniechania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z prowadzeniem sprawy, określonej w art. 3 § 2 ust. 4 Ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." Skarżąca wniosła o: - uchylenie zawiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 2 grudnia 2014 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, - poinformowanie o formie postanowienia, wydanego przez skład Sądu, rozpoznający sprawę, na podstawie art. 155 § 1 p.p.s.a. Głównego Geodety Kraju, jako organu nadrzędnego nad Wojewódzkim Inspektoratem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie, o stwierdzonych uchybieniach, - zobowiązanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy zgodnie z przepisami, - zasądzenie od organu na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że "uchylenie zawiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 2 grudnia 2014 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania" nie mieści się w kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi więc wniesienie skargi jest niedopuszczalne, co uzasadnia wniosek o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) określa zakres spraw, jakie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z powołanym przepisem art. 3 § 2 Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skarga A SP. z o.o. w K, jak wynika z jej treści i co potwierdza sam skarżący, została sformułowana w trybie art. 227 k.p.a. Zgodnie z orzecznictwem przyjmuje się, iż działalność organów państwowych i samorządowych uregulowana w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego dotycząca skarg i wniosków obywateli nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy, a od uchwał wydanych w tym trybie nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych (tak. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.04.1995 r. IV SA 814/94 ONSA 1996/2 poz.84, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r. I SA 2226/2003). Skoro więc skarga w istocie rzeczy dotyczy braku czynności organu w postępowaniu skargowym przewidzianym w dziale VIII k.p.a. i nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to należało skargę ją odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło