III SAB/Kr 37/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. B. od zarządzenie referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2012r., sygn. akt III SAB/Kr 37/09 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. B. na bezczynność Prezydenta Miasta postanawia: odrzucić sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2012r. referendarz sądowy pozostawił wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż pomimo wezwania, skarżący go nie podpisał. W dniu 16 maja 2012r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie drogą elektroniczną sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego. Pismem z dnia 18 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego o podpisanie sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 maja 2012r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu i nie podpisał sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), od zarządzeń wydanych przez referendarzy sądowych w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania stronie przysługuje prawo do złożenia sprzeciwu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Sprzeciw jest pismem procesowym, zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonemu w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., czyli winien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sprzeciw złożony bez podpisu strony jest obarczony brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu. Mając na uwadze powyższy brak formalny sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do jego podpisania pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to nie zostało wykonane przez skarżącego i tym samym nie został uzupełniony brak formalny w postaci podpisania sprzeciwu. W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania nie usunął w wyznaczonym terminie braków formalnych sprzeciwu, a w związku z tym na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. należało go odrzucić. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.