III SAB/Kr 37/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-11-15

Skład orzekający: Krystyna Kutzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata może zostać oddalony, jeśli strona skarżąca nie przedstawiła wszystkich wymaganych dokumentów potwierdzających jej trudną sytuację materialną i przerzuciła obowiązek ich uzyskania na sąd?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, ponieważ strona skarżąca nie wykazała swojej trudnej sytuacji materialnej w sposób wymagany przez przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niedopuszczalne jest przerzucanie przez wnioskodawcę obowiązku uzyskania niezbędnych dokumentów na sąd.
Stan faktyczny
Skarżący Z. Ś. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawca podał, że jego pięcioosobowa rodzina utrzymuje się z zasiłku żony w wysokości 500 zł miesięcznie, a on sam jest bezrobotny. Sąd wezwał skarżącego do przedłożenia szeregu dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną, jednak skarżący nie dostarczył wszystkich wymaganych dokumentów, sugerując sądowi samodzielne ich uzyskanie. Wobec tego sąd oddalił wniosek.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia oddalić wniosek. Skarżący Z. Ś. w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, oświadczając że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz trzema córkami. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o powierzchni 41 m2. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wskazał też, że miesięczne dochody rodziny to kwota 500 zł otrzymywana przez żonę z MOPS – u, on sam pozostaje na bezrobociu. Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. oddalił wniosek skarżącego. Skarżący skutecznie zaskarżył ww postanowienie sprzeciwem. Sąd wezwał go następnie pismem z 21.10.2013r., w wykonaniu zarządzenia z tego samego dnia, o przedłożenie w trybie przepisu art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) w terminie do 7 dni od otrzymania wezwania dokumentów w postaci zaświadczenia z właściwego urzędu pracy o przyznaniu mu statusu osoby bezrobotnej, kopii decyzji o przyznaniu zasiłków, oświadczenia o braku uzyskania dochodów z prac dorywczych przez skarżącego bądź żonę, oświadczenia o wysokości ponoszonych miesięcznych wydatków na utrzymanie rodziny, w tym o wysokości czynszu, energii elektrycznej, gazu lub innych opłat, kopii rachunków oraz o uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie faktów, z których wynika że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia adwokata. Skarżący odpowiedział pismem z dnia 30.10.2013r., że wymagane dokumenty świadczące o ponoszonych przez niego wydatkach znajdują się w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, sugerując Sądowi zwrócenie się o nie. Załączył natomiast do pisma kopię decyzji Prezydenta Miasta z 24.10.2013r. o przyznaniu żonie na okres od 1.10.2013r. do 31.12.2013 r. zasiłku okresowego z powodu bezrobocia w wysokości 816 zł miesięcznie oraz decyzję Prezydenta Miasta o uznaniu skarżącego z dniem 14.10.2013 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W świetle powołanego wyżej przepisu należy przyjąć, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy. W ocenie Sądu skarżący nie zdołał wykazać tych okoliczności. Stan rzeczy po przedstawionych przez skarżącego wyjaśnieniach jest tego rodzaju, że pięcioosobowa rodzina dysponuje jedynie dochodem z zasobów Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej , przy czym nie została w żaden sposób zobrazowana kwestia ponoszonych przez rodzinę skarżącego wydatków. Powoduje to, że Sąd nie jest w stanie ocenić czy skarżący i jego rodzina pozostają w tak trudnej sytuacji materialnej, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego samego i jego rodziny. Co więcej, niedopuszczalnym jest aby strona, ubiegając się o przyznanie prawa pomocy w konkretnym postępowaniu, żądała od Sądu aby ten samodzielnie uzyskiwał niezbędne do ustalenia sytuacji finansowej wnioskodawcy dokumenty. Wobec powyższego Sąd oddalił na postawie przepisu art. 245 § 1 i 2 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a wniosek skarżącego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło