III SAB/Kr 38/26
PostanowienieWSA w Krakowie2026-05-29
Skład orzekający: Michał Niedźwiedź
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Nauki w przedmiocie określenia statusu strony w projekcie badawczym oraz oceny skutków prawnych aneksu do umowy grantowej jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w zakresie aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Określenie statusu strony w projekcie badawczym oraz ocena skutków prawnych aneksu do umowy grantowej nie stanowią indywidualnej sprawy administracyjnej podlegającej kontroli sądu administracyjnego, dlatego skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca J. P. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Nauki dotyczącą określenia statusu strony w projekcie badawczym oraz oceny skutków prawnych aneksu do umowy grantowej. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2026 r.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono; zwrócono skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2026 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Nauki w przedmiocie określenia przez organ administracyjny statusu strony w projekcie badawczym postanawia: 1. skargę odrzucić; 2. zwrócić skarżącej J. P. wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł.
Skarżąca J. P. pismem z dnia 12 stycznia 2026 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Nauki w przedmiocie określenia przez organ administracyjny statusu strony w projekcie badawczymi oraz oceny skutków prawnych aneksu do umowy grantowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z póżn.zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).
Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność (przewlekłość) jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a.
Mając na uwadze treść powołanych przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga skarżącej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy ona bowiem wskazanego wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.
Jak wynika z treści skargi skarżąca skarży bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Nauki w przedmiocie określenia przez organ administracyjny statusu strony w projekcie badawczymi oceny skutków prawnych aneksu do umowy grantowej.
W ocenie Sądu oczywiste jest, że przedmiotowa kwestia nie stanowi indywidualnej sprawy administracyjnej podlegającej załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub w drodze innego aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 2 - 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy podkreślić, że środki finansowe przyznawane są określonej jednostce naukowej, która złożyła wniosek, a więc tylko ona ma interes prawny w złożeniu odwołania od decyzji Dyrektora NCN oraz później skargi do sądu administracyjnego, jednakże dotyczy to etapu odejmowanie rozstrzygnięć w sprawie przyznania środków finansowych na podstawie art. 33 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki (Dz.U. 2026 poz. 101).
Kierownik projektu, a takim była skarżąca, występuje dopiero jako współuczestnik na drugim etapie procedury, a więc w ramach zawierania już umowy z wnioskodawcą po przyznaniu mu środków na finasowanie projektu badawczego. Zgodnie bowiem z art. 34 ust. 1 ustawy o NCN dyrektor zawiera z podmiotem, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1-7 i 9, w którym projekt badawczy ma być realizowany, i z kierownikiem projektu badawczego umowę o realizację i finansowanie tego projektu.
Badanie umowy o realizację i finansowanie projektu badawczego i jej aneksów oraz ich skutków prawnych nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skarga podlega więc odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło