III SAB/Kr 4/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Gminy i Miasta postępowania w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. W. S. w piśmie z dnia 19 grudnia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia 26 listopada 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania C. G., zarzucając jednocześnie przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Gminy i Miasta postępowania w przedmiocie wymeldowania C. G. W związku z treścią skargi zostały zarejestrowane dwie sprawy, tj. sprawa o sygn. akt: III SA/Kr 51/15 w przedmiocie odmowy wymeldowania C. G. (która zostanie rozpatrzona w odrębnym postępowaniu) oraz niniejsza sprawa w przedmiocie przewlekłego prowadzenia przez Burmistrza Gminy i Miasta postępowania w przedmiocie wymeldowania C. G. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2015 r. Sąd wezwał skarżącego, Wojewodę oraz Burmistrza Gminy i Miasta do wykazania, że skarżący występował przed wniesieniem skargi z zażaleniem do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez którykolwiek z organów na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na powyższe Wojewoda podał, że W. S. nie korzystał z żadnych środków zaskarżenia w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania nr: [....] przez Wojewodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postpowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. W sytuacji zaś wniesienia skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia sąd skargę odrzuca jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga na przewlekłe prowadzenie postepowania zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. musi zostać poprzedzona wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli takiego organu nie ma, to wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie ustalono, że skarżący nie poprzedził swojej skargi zażaleniem do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania. Charakteru takiego nie ma zwłaszcza pismo skarżącego z dnia 28 sierpnia 2014 r., które jest zażaleniem na "przekroczenie ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy", a nie zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 37 § 1 k.p.a. nie utożsamia "niezałatwienia sprawy w terminie" z "przewlekłym prowadzenie postępowania" stanowiąc, że zarówno na niezałatwienie sprawy w terminie, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec zatem niewyczerpania środków zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.