III SAB/Kr 4/17

Kraków, dnia 14 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 18 października 2017 r. w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego dla Apelacji [...] postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 18 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 4/17, utrzymał w mocy zaskarżone przez Z. B. postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 25 sierpnia 2017 r., oddalające wniosek Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o nieprzysługiwaniu na nie środka zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 listopada 2017 r. Pismem z dnia 22 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego), Z. B. wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2017 r. W uzasadnieniu skargi wskazał, że została wyrządzona mu szkoda na skutek działań organów państwowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej P.p.s.a.) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Z kolei zgodnie z art. 285l P.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest art. 175 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Prowadzi to do jednoznacznego wniosku, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia również powinna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powyższego wymogu nie spełnia, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Ponieważ wniesiona w niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a., podlegała więc odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 285f § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), orzekł, jak w sentencji postanowienia.