III SAB/Kr 4/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpoznania podania postanawia: odrzucić skargę. W dniu 22 października 2021 r. skarżący złożył za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji dwie tożsamej treści skargi na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") w przedmiocie "braku działania dla załatwienia spraw o uznanie administracyjne praw podmiotowych, a w tym bezczynność skarżonego Komendanta Wojewódzkiego Policji, wobec podjęcia i podejmowania w zakresie rzeczonych spraw czynności prawem nie przewidzianych i niemających prowadzić do załatwienia spraw o uznanie administracyjne, co musi prowadzić do stwierdzenia ich bezskuteczności jako czynności mających stanowić załatwienie spraw strony o potwierdzenie praw podmiotowych". Skarżący podniósł, że w dniu 17 października 2021 r. wniósł wymagane prawem ponaglenie do Komendanta Głównego Policji. Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta Wojewódzkiego Policji do uznania prawa strony jako funkcjonariusza Policji tylko zwolnionego ze służby czynnej do: lokalu mieszkalnego w dyspozycji resortu spraw wewnętrznych; posiadania przez stronę prawa do lokalu mieszkalnego i w konsekwencji prawa do równoważnika pieniężnego przyznanego ostateczną, wiążącą i wykonalną w administracji decyzją źródłową właściwego w tym zakresie Komendanta Policji nr [...]; uznanie przez Komendanta obowiązku wypłaty świadczeń równoważnika za brak lokalu mieszkalnego oraz o zobowiązanie skarżonego Komendanta Policji do uznania w sprawie strony sprawy prawomocnie i merytorycznie osądzonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. Dwie skargi wpłynęły odpowiednio o godzinie 8.12 (zarejestrowana pod sygnaturą III SAB/Kr 4/22) i 8.15 (zarejestrowana pod sygnaturą III SAB/Kr 126/21) dnia 22 października 2021 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że organ przesyłając pismo z dnia 6 października 2021 r. poinformował skarżącego o braku uprawnień do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, a zatem rozpoznał i załatwił sprawę w sposób zgodny z prawem, w terminie przewidzianym przepisami. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że organ pozostaje w bezczynności. Komendant Wojewódzki Policji podniósł ponadto, że żądania zawarte w skardze nie są adekwatne do przedmiotu sprawy, a nadto dotyczą spraw rozstrzygniętych prawomocnie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika ponadto, że stan zawisłości sprawy zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w tej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck2015, s. 362). W niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 5 października 2021 r. o potwierdzenie prawa do równoważnika pieniężnego przyznanego art. 92 ustawy o Policji. Sprawa jest tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym ze sprawą zarejestrowaną pod sygnaturą III SAB/Kr 126/21. Z tych to powodów niniejszą skargę Sąd uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.