III SAB/Kr 41/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Starosty postanawia: skargę odrzucić Dnia 15 września 2008 r. wpłynęło adresowane bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a datowane na 13 września 2008 r. pismo A. K. nazwane odwołaniem, w którym odwołuje się od decyzji Starosty – pismo z dnia 29.08.2008 r., którym Starosta, w odpowiedzi na pismo A. K. z dnia 6 sierpnia 2008 r. poinformował, że niezgodności dotyczące stanu prawnego działek [...] i [...] należy "prostować notarialnie lub na drodze Sądowej". Z przedstawionych przez Starostę akt wynika, iż w piśmie z dnia 6.08.2008 r. A. K. zwróciła się do Starosty o rozpatrzenie sprawy wyznaczenia geodezyjnego działki [...] twierdząc, że działka ta "konfiguracyjnie nie może wyglądać tak jak na mapie ewidencyjnej". Podnosiła też że budynek mieszkalny stojący na parceli bud. [...], obecnie nie znajduje się w całości na jej działce ewidencyjnej. W odpowiedzi na tak sformułowaną skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ podniósł, że działki mają uregulowany stan prawny i założone księgi wieczyste wskazując, że działka [...] objęta jest KW [...], a zabudowania znajdują się częściowo na tej działce a częściowo na działce [...] (dawna Pb. [...]). Zdaniem organu sprawa dotyczy spraw "właścicielskich do nieruchomości lub ich części i może być wyłącznie regulowana przed sądem cywilnym". W związku z otrzymaną odpowiedzią na skargę skarżąca A. K. w piśmie z 27.10.2008 r. podniosła, iż domagała się od organu wprowadzania zmian w ewidencji gruntów w zakresie mapy ewidencyjnej i wykazu zmian gruntowych od Starosty jako organu prowadzącego ewidencję gruntów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Przede wszystkim rozważenia wymagało, że wniesione do Sądu pismo skarżącej datowane na 13 września 2008 r. nazwane odwołaniem jest skargą na decyzję Starosty – pismo z dnia 29 sierpnia 2008 r., czy też w istocie stanowi skargę na bezczynność Starosty w załatwieniu wniosku skarżącej z dnia 6 sierpnia 2008 r. o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów. W świetle przedstawionych akt postępowania, zdaniem Sądu skierowane do Sądu pismo skarżącej datowane na 13 września 2008 r. a zatytułowane jako odwołanie w istocie w świetle tego pisma i pisma z dnia 27.10.2008 r., należało potraktować jako zarzut bezczynności Starosty jako organu ewidencji gruntów w załatwieniu decyzją wniosku skarżącej o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów co do działek [...] i [...]. Z tych względów sprawa otrzymała nową sygn. III SAB/Kr 41/08 w miejsce sygn. poprzedniej III SA/Kr 1007/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do przepisu art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl bowiem art. 54 § 2 organ, o którym mowa w § 1, przekazuje sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Datą zatem wniesienia przez skarżącą skargi na bezczynność Starosty jest zgodnie z ustalonym orzecznictwem sądów administracyjnych (por. np postanowienia WSA w Poznaniu IV SA/Po 46/08 z 2008.02.19 – Lex nr 381707 czy WSA w Gliwicach I SA/GL 155/08 z 31.08.2008 Lex nr 381455), data przekazania skargi przez Sąd właściwemu organowi. Skarga wniesiona na piśmie datowanym przez skarżącą na 13.09.2008 r. jest złożona dnia 15 września 2008 r., gdyż z tą datą Sąd przekazał skargę organowi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do art. 52 § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Te regulacje oznaczają, że jeżeli stronie służą środki odwoławcze w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nieskorzystanie z tych środków powoduje niedopuszczalność skargi, jako przedwcześnie wniesionej. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie . Przepis art. 37 § 1 kpa przewiduje, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Przepis § 2 określa sposób postępowania organu wyższego stopnia jeśli uzna zażalenie na bezczynność organu I instancji za uzasadnione. Przepis art. 7 "b" ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) stanowi, że w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej (a takim jest Starosta art. 6a ust. 1 pkt 2 lit "b"), organem wyższego stopnia jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (w [...] w odniesieniu do Starosty Powiatu [...]). Wniesienia skargi na bezczynność Starosty nie poprzedziła skarżąca zażaleniem w trybie art. 37 § 1 kpa do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na niezałatwienie sprawy w terminie. Z tych względów skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uległa odrzuceniu. Na marginesie tylko Sąd zauważa, że nawet gdyby pismo Starosty z dnia 29.08.2008 r. miało charakter decyzji, to wniesiona na tę decyzję skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego też ulegała by odrzuceniu z powodu jej wniesienia przed wyczerpaniem dostępnych stronie środków. Od decyzji Starosty w sprawach geodezyjnych służy bowiem odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego i od decyzji tego organu, mającej charakter ostateczny służy skarga do sądu administracyjnego.