III SAB/Kr 41/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Pismem z dnia 23 maja 2013r. skarżący Z. Ś. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając mu naruszenie art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy i nie rozpatrzenie jego odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosło o odrzucenie skargi, gdyż skarżący nie poprzedził jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, przy czym – zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. – przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie – taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, zwany dalej k.p.a.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r., przewiduje, że: "Art. 37. § 1. Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa." Ponieważ przepisy prawa nie przewidują organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym jest mowa w powołanym art. 37 § 1 k.p.a. jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który strona musi wyczerpać, aby móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem jednak, że środek ten przysługiwał jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W aktach niniejszej sprawy brak jest jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Należy zatem zauważyć, że skarżący nie spełnił warunku określonego w art. 37 § 1 k.p.a., albowiem przed wniesieniem skargi nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Skarga do sądu administracyjnego złożona bez wyczerpania przewidzianego ustawą środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu przed właściwymi organami, jest skargą niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i jako taka podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 – 5 art. 58 § 1 p.p.s.a.) wniesienie skargi jest niedopuszczalne – orzekł jak w sentencji.