III SAB/Kr 43/13

Kraków, dnia 9 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r. K. J. wnioskował o przyznanie świadczenia socjalnego z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych emerytów i rencistów Policji Komendy Wojewódzkiej Policji. W dniu 30 maja 2013 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie jego wniosku z dnia 3 sierpnia 2011 roku o przyznanie świadczenia socjalnego - dopłaty do wypoczynku - z funduszu socjalnego dla emerytów i rencistów policyjnych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie przyznania świadczenia socjalnego. Zauważyć w pierwszej kolejności należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Wobec powyższego, istotą sprawy jest zatem ocena, czy na organie, tj. na Komendancie Wojewódzkim Policji ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić przy tym należy, iż w analogicznym przedmiocie sprawa skarżącego była czterokrotnie rozpoznawana przez sądy administracyjne. Postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. WSA, sygn. akt III SAB/Kr 4/09, odrzucił skargę, a także postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r. WSA , sygn. akt II SAB/Wa 168/09, którym Sąd odrzucił skargę, postanowieniem z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 699/10, którym WSA odrzucił skargę, ostatnio zaś skarga została odrzucona postanowieniem WSA z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 240/10, w którym Sąd uznał, że organ nie miał obowiązku załatwienia sprawy w przedmiocie świadczenia z funduszu socjalnego w formie decyzji lub postanowienia. W ocenie Sądu, skarżony organ – Komendant Wojewódzki Policji – nie jest w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosku złożonego przez skarżącego w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego, a zatem nie można mówić o bezczynności organu administracji publicznej. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w powołanych wyżej orzeczeniach sądów w tej sprawie, nie zachodzi żaden z przypadków wskazanych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek o przyznanie świadczenia socjalnego – dopłaty do wypoczynku indywidualnego nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, bowiem organ nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej, której domaga się skarżący. Wyrażone przez sądy w przedmiocie wypłaty skarżącemu dopłat i dopuszczalności skargi oceny nie tylko należało podzielić, ale i stwierdzić, że wiązały one nie tylko organ, ale i rozpoznający niniejszą sprawę Sąd. Skargę na bezczynność należało zatem odrzucić, uznając, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w granicach przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., a tym samym, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.