III SAB/Kr 43/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wydania orzeczenia dotyczącego zapłaty należności wynikających ze stawiennictwa w charakterze świadka w postępowaniu przygotowawczym postanawia: odrzucić skargę Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Komendy Wojewódzkiej Policji, skargę na bezczynność ww. Komendy "wydania (aktu) orzeczenia zaskarżalnego na wnioski skarżącego z dn. 2014.09.05 r. w przedmiocie zapłaty za wstawiennictwo na wezwanie Komisariatu Policji w dn. 2014.09.05 na świadka". Jako podstawę prawną wskazał art. 3 § 2 pkt 1-4 i art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Wniósł o uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do wydania ww. orzeczenia w przedmiocie zapłaty na wezwanie za świadka. Zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 12 § 1 i 2, 35-38 K.p.a. Wniósł o przeprowadzenie dodatkowych dowodów. Bezczynności skarżący upatruje w braku wydania przez organ orzeczenia dotyczącego zapłaty należności wynikających ze stawiennictwa skarżącego w charakterze świadka w postępowaniu przygotowawczym - na podstawie art. 618 i n. Kodeksu postępowania karnego, które mógłby zaskarżyć. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Wskazał, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego. (Dz.U. z 1997 r., nr 89, poz. 555 ze zm.), dalej "K.p.k.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei stosownie do § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Koszty procesu karnego zostały uregulowane w dziale XIV K.p.k. Stosownie do art. 618l § 1 należności świadka, osoby mu towarzyszącej, biegłego, tłumacza oraz specjalisty nie będącego funkcjonariuszem organów procesowych ustala i przyznaje sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze. Na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów i utraconego zarobku przez organ postępowania przygotowawczego przysługuje zażalenie na podstawie art. 626 § 3 K.p.k. Stosownie do art. 626a K.p.k. zażalenie na postanowienie prokuratora albo innego organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze w przedmiocie kosztów wnosi się, odpowiednio, do prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem, który wydał postanowienie, albo do prokuratora właściwego do sprawowania nadzoru nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez inny organ. Jeżeli prokurator nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do sądu (powszechnego). Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania należy stwierdzić, że postępowanie w przedmiocie należności świadka za stawiennictwo w postępowaniu przygotowawczym postępowania karnego, w tym droga zaskarżania wydawanych w tym postępowaniu rozstrzygnięć, uregulowane jest w ustawie Kodeks postępowania karnego. Zatem w sprawie zastosowanie mają przepisy K.p.k. i nie jest to sprawa administracyjna. Kontrola wypłacania należności świadkom w procesie karnym nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ale organów postępowania przygotowawczego i sądów powszechnych. Dlatego skargę na bezczynność w takiej sprawie uznać należy za niemieszczącą się we właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.