III SAB/Kr 45/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność i przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 20 marca 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. K. J. (dalej: skarżący), pismem z 20 marca 2022 r. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji o wydanie zaświadczenia potwierdzającego m.in. pełnienie służby czynnej w Policji w szczególnych warunkach. Komendant Wojewódzki Policji pismem z 22 marca 2022 r. przekazał wniosek skarżącego Komendantowi Powiatowemu Policji, celem rozpatrzenia tego wniosku zgodnie z właściwością. Następnie, Komendant Powiatowy pismem z 31 marca 2022 r. przekazał wniosek Komendantowi Wojewódzkiemu. Ten ostatni, pismem z 6 kwietnia 2022 r. ponownie przekazał pismo skarżącego do organu niższego szczebla, podkreślając, że skarżący pełnił służbę w Komendzie Powiatowej i został zwolniony ze służby przez Komendanta Powiatowego, w związku z czym sprawa leży w kompetencji tego organu. W dniu 13 kwietnia 2022 r. Komendant Powiatowy wydał postanowienie nr [...] (znak [...]), którym odmówił wydania przedmiotowego zaświadczenia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 16 kwietnia 2022 r. Następnie skarżący w dniu 16 i 23 kwietnia złożył do Komendanta Głównego Policji, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego, ponaglenia "wobec nie załatwienia sprawy o wydanie zaświadczenia z wniosku w tym zakresie z dnia 20 marca 2022 roku". Z kolei 19 kwietnia 2022 r., skarżący wniósł za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze tej zarzucił bezczynność i przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego związaną z brakiem załatwienia do dnia wniesienia skargi wniosku dnia 20.03.2022 r. Skarżący podniósł, że pomimo odległej daty wniosku i jego żądania załatwienia sprawy, organ niezasadnie milczy. Z kolei w piśmie z 26 kwietnia 2022 r. – również oznaczonym jako skarga dotycząca wniosku z 20 marca 2022 r. o wydanie zaświadczenia, skarżący wniósł o wskazanie, czy Komendant Wojewódzki pozostaje w stanie bezczynności, czy wyłącznie w zwłoce – przewlekłości oraz o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że niezwłocznie przekazał wniosek według właściwości, zatem nie można mówić o bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu, gdyż postępowanie przed organem, który miał wydać zaświadczenie, zostało zakończone przed wniesieniem skargi. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej P.p.s.a.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego, sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19). W uchwale tej przesądzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek wskazana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć jednak należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów, czy też do podjęcia określonych czynności. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Poparciem tego stanowiska jest również uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, w której sąd ten wskazał, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd rozpatrujący sprawę w niniejszym składzie podziela powyższą wykładnię. W niniejszej sprawie, postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia jest datowane na 13 kwietnia 2022 r., zaś doręczono je skarżącemu 16 kwietnia 2022 r. (k. 27-29 akt administracyjnych). Skarga zaś została wniesiona 19 kwietnia 2022 r., zatem po zakończeniu przedmiotowego postępowania. Rodzi to konieczność odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej. Stanowisko to – w analogicznej sprawie – podzielił także Naczelny Sąd Administracyjny (zob. postanowienie NSA z 10 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 879/20 oraz postanowienie NSA z 24 lutego 2021 r. sygn. akt III OZ 94/21). W kontekście zaskarżenia bezczynności i przewlekłości Komendanta Wojewódzkiego, w sytuacji gdy sprawę załatwił organ szczebla powiatowego, Sąd zauważa, że z perspektywy wyżej powołanych uchwał NSA, za okoliczność istotną, z którą wiąże się niedopuszczalność skargi, należy uznać samo załatwienie sprawy z wniosku skarżącego, niezależnie od tego który organ tego dokonał. Z tych względów, Sąd zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.