III SAB/Kr 46/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. – K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. M. – K. na bezczynność Okręgowego Inspektora Pracy postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. Skarżąca A. M. – K., odpowiadając na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego (z dnia 17 lipca 2012r.) od skargi na bezczynność Okręgowego Inspektora Pracy, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 17 sierpnia 2012r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2012 r. skarżąca została wezwana do wypełnienia i odesłania przesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przedmiotowe pismo zostało doręczone skarżącej w dniu 04 września 2012r. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca, nie przesyłając wypełnionego formularza PPF, wyjaśniła pismem z dnia 12 września 2012r. , że nie otrzymała równolegle z wezwaniem zarządzenia z dnia 16 sierpnia 2012r., na które to zarządzenie powołano się w treści wezwania. W związku z tym wniosła o przesłanie tego właśnie zarządzenia i jak podała, po jego otrzymaniu ustosunkuje się do zarządzenia i wezwania Sądu. Sąd ponowił wobec tego wezwanie do wypełnienia i odesłania formularza wniosku "PPF", doręczając skarżącej drugie wezwanie w dniu 09 października 2012r. Skarżąca i tym razem nie wykonała wezwania Sądu, stwierdzając, że w wezwaniu powołano się również na zarządzenie z 19 września 2012r., którego nie otrzymała , a w związku z tym nie może ustosunkować się do treści tego pisma (zarządzenia). Referendarz Sądowy zarządzeniem z dnia 14 listopada 2012r. pozostawił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) wobec niezłożenia przez skarżącą wniosku o prawo pomocy na stosownym formularzu. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 07 grudnia 2012r. W dniu 14 grudnia 2012r. skarżąca wniosła skutecznie sprzeciw od w.w zarządzenia, kwestionując wezwanie ją do przedstawienia wniosku o prawo pomocy w postaci formularza "PPF" pismem podpisanym jedynie przez sekretarza sądowego. Zdaniem skarżącej to Sąd winien ja wezwać , a nie pracownik sądowy. Ponadto skarżąca podniosła , że w dniu 07 grudnia 2012r. doręczono jej zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego orzekającego w osobie Referendarza sądowego a uprzednio, w wezwaniu o przedłożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na stosownym formularzu, jedynie powołano się na zarządzenie, nie doręczając jego odpisu. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 252 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. § 2 tego przepisu stanowi, że wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Skutki niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu reguluje przepis art. 257 ww. ustawy w ten sposób, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wskazany przepis znajduje zastosowanie , gdyż skarżąca wezwana w trybie przepisu art. 257 ww. ustawy do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu, nie złożyła wniosku w przepisanej formie . Termin do wykonania wezwania Sądu z dnia 17 sierpnia 2012r. wzywającego skarżącą o przedstawienie wniosku na urzędowym formularzu upłynął bezskutecznie w dniu 11 września 2012r., stąd zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 257 należało pozostawić wniosek skarżącej bez rozpoznania. Argumentacja skarżącej zawarta w odpowiedzi na wezwanie Sądu do przedstawienia wniosku na stosownym formularzu oraz zawarta w treści sprzeciwu nie miała znaczenia dla kwestii rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o prawo pomocy , gdyż zarządzenie, którego przedstawienia domagała się skarżąca , to jest zarządzenia z dnia 16 sierpnia 2012r., wydane przez Przewodniczącego Wydziału skierowane zostało w istocie do pracownika sekretariatu celem jego wykonania poprzez przesłanie skarżącej urzędowego formularza "PPF" do jego wypełnienia i odesłania do Sądu , zgodnie z treścią art. 252 i 257 ww. ustawy. W tym stanie sprawy, Sąd pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania na podstawie wyżej wskazanych przepisów.