III SAB/Kr 47/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2012 r. sprawy ze skargi D. K. i M. K. znak: na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Miasta i Gminy postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości [...] postanawia odrzucić skargę W dniu 12 czerwca 2012r. D. K. i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Miasta i Gminy postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości znak: [...]. W odpowiedzi na skargi Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o ich oddalenie, twierdząc, że zarzut przewlekłego prowadzenia ww. postępowania jest nieuzasadniony. Na rozprawie w dniu 6 listopada 2012r. skarżący zostali wezwani, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skarg wykazali, ze przed wniesieniem skarg do WSA w Krakowie złożyli do SKO zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Miasta i Gminy ww. postępowania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedstawili dokumenty, z których wynika, że: - we wrześniu 2011 r. złożyli do SKO "skargę na bezczynność organu l instancji"', - w styczniu 2012r. złożyli do SKO "skargę na niezałatwienie sprawy w terminie" przez organ l instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, przewlekłego prowadzenia przez organ administracji postępowania, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt l OSK 1401/08 (Lex Omega nr 466382) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Ponadto wyjaśnić trzeba, że art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wyraźnie przewiduje dwa rodzaje zażaleń, a mianowicie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka treść powołanego przepisu wskazuje na to, że ustawodawca odróżnia bezczynność organu od przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania. Konsekwencją takiego rozróżnienia jest to, że przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu konieczne jest złożenie przez stronę zażalenia na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie. Natomiast warunkiem wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania jest uprzednie złożenia zażalenia właśnie na przewlekłe prowadzenie postępowania. W przedmiotowej sprawie ustalono, że skarżący D. K. i M. K. wnieśli do SKO zażalenia, zwane przez nich "skargami", na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza Miasta i Gminy. Wynika to jednoznacznie z treści przedłożonych przez skarżących dokumentów. Skarżący nie wykazali jednak, że przed wniesieniem rozpoznawanych w niniejszym postępowaniu skarg na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Miasta i Gminy postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości znak: [...] złożyli do SKO zażalenie na przewlekłe prowadzenie tego postępowania przez organ l instancji. Zatem należało uznać, że na dzień wniesienia skarg środki zaskarżenia nie zostały przez skarżących wyczerpane. W związku z powyższym należało odrzucić skargi D. K. i M. K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.