III SAB/Kr 47/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i A. M. na bezczynność Starosty w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym M. M. i A. M. wniesiony w sprawie wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł. W dniu 13 maja 2015 r. M. M. i A. M. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] położonych w P. Zarządzeniem z dnia 20 października 2015 r. skarżące zostały wezwane, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi przedstawiły dowód na to, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty wezwały ten organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca A. M. w dniu 20 listopada 2015 r. wniosła o zakończenie czynności sądowych na obecnym etapie umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalną uznaje się skargę, która została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków ma charakter przykładowy i należy uznać, że w wypadku skargi na bezczynność środkiem takim będzie zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "k.p.a." (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520), organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Zatem przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Starosty jest uprzednie złożenie zażalenia na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Z akt sprawy wynika, że skarżące przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty nie złożyły żadnego przysługującego im środka zaskarżenia , tj. zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji geodezyjnej i kartograficznej wyższego stopnia. W konsekwencji Sąd stanął na stanowisku, że skoro skarżące nie wyczerpały trybu określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, to skarga jest niedopuszczalna. Na marginesie należy zauważyć, że pismem z dnia 18 listopada 2015 r. A. M. cofnęły skargę. Nie daje to jednak podstaw do umorzenia postępowania sądowego, ponieważ umorzone może zostać tylko takie postępowanie, w którym nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu w punkcie 2 sentencji postanowienia znajduje podstawę w treści art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).