III SAB/Kr 49/14

Kraków, dnia 12 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: skargę odrzucić Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, jak wynika z jej tytułu, "na bezczynność SKO". Przedmiotowa skarga wymienia w swej treści sygnatury spraw, które toczyły się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Kolegium wskazało, iż w swojej skardze Z. Ś. wymienił następujące sygnatury spraw toczących się przed Kolegium: [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...]. Kolegium wyjaśniło, że pismem z dnia 6 lutego 2014 r. nr [...] na zasadzie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazało Dyrektorowi MOPS podanie Z. Ś. z dnia 31 stycznia 2014 r. dotyczące przyznania dziecku strony darmowych posiłków. Z kolei postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. nr [...] Kolegium przekazało Prezydentowi Miasta odwołanie Z. Ś. z dnia 1 lutego 2014 r. od decyzji znak: [...] w przedmiocie przyznania pomocy społecznej w kwocie 400 zł celem rozpatrzenia według właściwości i nadania biegu sprawie zgodnie z art. 132 § 1 lub 133 K.p.a. Kolegium dodało, iż pismo oznaczone nr [...] z dnia 6 lutego 2014 r. dotyczy skargi Z. Ś. stanowiącego odpowiedź na odpowiedź Kolegium na skargę strony do WSA w Krakowie na ostateczną decyzję Kolegium z dnia 6 grudnia 2013 r. nr [...]. Z kolei wymienionym przez stronę pismem nr [...] z dnia 6 lutego 2014 r. Kolegium na zasadzie art. 65 § 1 K.p.a. przekazało Dyrektorowi MOPS podanie Z. Ś. z dnia 31 stycznia 2014 r. dotyczące wydania zaświadczenia odnośnie nieopłacania obiadów dla dziecka. Z kolei postanowieniem nr [...] z dnia 6 lutego 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Prezydentowi Miasta zażalenie Z. Ś. na jego postanowienie z dnia 27 stycznia 2014 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Natomiast pismem z dnia 6 lutego 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na zasadzie art. 65 § 1 K.p.a. przekazało Marszałkowi Województwa celem rozpatrzenia według właściwości pismo Z. Ś. z dnia 22 stycznia 2014 r. dotyczące niezałatwienia sprawy w terminie. W ocenie Kolegium, w żadnej ze spraw wymienionych w skardze nie naruszono prawa, a każda ze wspomnianych spraw została rozpatrzona w terminach przewidzianych przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast w myśl § 3 art. 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 P.p.s.a); 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 P.p.s.a), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 P.p.s.a), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 P.p.s.a), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 P.p.s.a.). Z treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika również, iż niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 5-7 P.p.s.a. W tych zatem sprawach skarga służy wyłącznie na wydane akty, a nie na bezczynność w ich wydaniu. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jeżeli natomiast skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.,a tak jest w niniejszej sprawie, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. Skoro więc skarga Z. Ś. na bezczynność Kolegium nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, to tym samym podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a. A zatem, w oparciu o powyższe, Sąd orzekł – jak w sentencji.