III SAB/Kr 52/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2025 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2022 r. K. J., zwany dalej skarżącym, wystąpił do Komendanta Głównego Policji o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Pismem z dnia 19 stycznia 2023 r., znak: AH.0151.1.2023.AD, działając na podstawie art. 19 w zw. z art. 65 §1 k.p.a. Komendant Główny Policji przekazał wiosek do organu właściwego. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2023 r. nr 1/2023/ZSK Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2023 r nr 13/2023/AH Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W dniu 1 czerwca 2025 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie przy rozpoznaniu jego wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19. W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a." (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt III OZ 94/21, CBOSA). Podobnie w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny (opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), stwierdził, że: "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Jakkolwiek przywołane uchwały traktują bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć należy, że zaprezentowane w nich poglądy dotyczą także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności. Przedmiotowa skarga została wniesiona po wydaniu przez skarżony organ postanowienia z dnia 24 stycznia 2023 r., dlatego mając na uwadze treść ww. uchwały należało ją uznać za niedopuszczalną. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji postanowienia.