III SAB/Kr 53/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 września 2012 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 2 listopada 2010 r. znak: [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu 20 lipca 2012r. M. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 2 listopada 2010r. znak: [...]. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o umorzenie postępowania sądowego, wskazując, że w dniu 16 sierpnia 2012r., po rozpatrzeniu odwołania M. J. od ww. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy, została wydana decyzja znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wypadkach przewidzianych w pkt 1-4a. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu wniesienia skargi SKO pozostawało w bezczynności odnośnie w/w postępowania odwoławczego zainicjowanego przez skarżącą. Stosownie jednak do poglądu wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08 "Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności" (Lex Omega nr 463487) Zatem, mimo tego że w dniu wniesienia skargi SKO pozostawało w bezczynności, postępowanie sądowe ulega umorzeniu jako przedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez sąd trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, gdyż Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność nie mógłby zobowiązać organu do wydania w określonym terminie aktu, który został wydany już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa należało orzec jak w punkcie I sentencji i umorzyć postępowanie sądowe.