III SAB/Kr 54/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) ASR WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi E. C. i B. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w sprawie uznania jednorazowego świadczenia na pokrycie niezbędnych kosztów związanych z potrzebami przyjmowanej do rodziny zastępczej małoletniej za świadczenie nienależnie pobrane postanawia: odrzucić skargę E. C. oraz B. C., zwani dalej skarżącymi, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakwie skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w sprawie uznania jednorazowego świadczenia na pokrycie niezbędnych kosztów związanych z potrzebami przyjmowanej do rodziny zastępczej małoletniej za świadczenie nienależnie pobrane. Skarżący nie wykazali, że skarga została poprzedzona ponagleniem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wskazało, że przedmiotowa sprawa została zakończona decyzją z dnia 7 marca 2024 r. i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość po zakończeniu postępowania, były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) przesądzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Poparciem tego stanowiska jest również uchwała siedmiu sędziów NSA z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, w której wskazano, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Powyższe stanowisko orzekający w sprawie Sąd w pełni aprobuje. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w przedmiocie uznania przyznanego jednorazowego świadczenia na pokrycie niezbędnych kosztów związanych z potrzebami przyjmowanego do rodziny zastępczej dziecka za świadczenie nienależnie pobrane. Z akt sprawy wynika jednak, że decyzją z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt SKO.PS/4110/743/2023, sprawa została zakończona. Opisany stan faktyczny wskazuje, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Dlatego biorąc pod uwagę treść przytoczonych wyżej uchwał składu siedmiu sędziów NSA należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Dodatkowo wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący, nie poprzedzili wniesienia skargi do sądu administracyjnego skierowaniem ponaglenia do właściwego organu w trybie art. 53 § 2b P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), o czym orzekł w postanowieniu.