III SAB/Kr 55/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-12-09

Skład orzekający: Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie wykazała swojej sytuacji materialnej pomimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata nie może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca, pomimo wezwania, nie przedstawiła dowodów potwierdzających jej trudną sytuację materialną. Brak wykazania przesłanek określonych w art. 246 § 1 PPSA uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący Z. Ś. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Referendarz sądowy oddalił ten wniosek, wskazując na brak wykazania przez skarżącego jego sytuacji materialnej. Skarżący złożył pismo, w którym nadal nie przedstawił wymaganych dokumentów, co doprowadziło do utrzymania przez Sąd postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: odmówić zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 55/14 referendarz sądowy oddalił wniosek Z. Ś. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu swojego postanowienia referendarz sądowy powołał się na treść art. 246 § 1 i 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), podkreślając, że pomimo wezwania referendarza do wykazania, że sytuacja materialna skarżącego nie pozwala mu na poniesienie stosownych opłat i kosztów pomocy prawnej, skarżący powyższego nie wykazał. W terminie zakreślonym do wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia skarżący złożył pismo, wraz z którym w dalszym ciągu nie przedstawił żadnych dokumentów ani informacji o wysokości wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem rodziny. Pozostaje w aktach jedynie jego oświadczenie, że utrzymanie rodziny jest na poziomie 0 zł, czego nie można uznać za wiarygodne. Skoro skarżący w dalszym ciągu nie przedstawił stosownych dokumentów, to – zdaniem Sądu, należy uznać, że tym samym nie wykazał przesłanek art. 246 § 1 p.p.s.a., a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie powołanych wyżej przepisów i art. 260 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło