III SAB/Kr 57/16

Kraków, dnia 20 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. J. J. wniósł skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych polegającą na nienadaniu biegu złożonym przez niego w Izbie pismom z dnia 7 kwietnia 2016 r. zatytułowanym "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Pisma zostały wniesione w związku z podjętą przez skarżącego próbą wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec radcy prawnego M. G. Do skargi skarżący dołączył wniosek o wymierzenie Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych grzywny. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak w sprawie kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści zacytowanego przepisu wynika, że skarga na bezczynność jest pochodną skargi na wymienione wyżej formy działania administracji publicznej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych polegająca na nienadaniu biegu złożonym przez skarżącego w Izbie pismom z dnia 7 kwietnia 2016 r. zatytułowanym "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Wskazane pisma zostały złożone w związku z postępowaniem zainicjowanym przez skarżącego o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec radcy prawnego M. G. Możliwość rozpoznania przez sąd administracyjny przedmiotowej skargi uzależniona jest od tego, czy sąd administracyjny posiada w ramach postępowań toczących się przed sądami dyscyplinarnymi działającymi na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 233) możliwość kontroli podjętych w tych postępowaniach rozstrzygnięć. Zgodnie z treścią art. 68 ust. 2 i art. 681 ust. 1 tej ustawy, postępowanie dyscyplinarne wszczyna się odpowiednio na wniosek rzecznika dyscyplinarnego (będącego oskarżycielem przed okręgowym sądem dyscyplinarnym) lub Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego (będącego oskarżycielem przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym). W sprawach dyscyplinarnych orzekają: okręgowy sąd dyscyplinarny (art. 702 ust. 1 ustawy o radcach prawnych) i Wyższy Sąd Dyscyplinarny (art. 62 ustawy o radcach prawnych). Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń albo postanowień (art. 703 ustawy o radcach prawnych). Od orzeczeń okręgowych sądów dyscyplinarnych przysługuje odwołanie do Wyższego Sądu Dyscyplinarnego (art. 62 ust. 1 w/w ustawy), a od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego (art. 622 ust. 1 ustawy o radcach prawnych). Analiza treści tych przepisów wyraźnie wskazuje, iż ustawodawca nie przewidział możliwości sprawowania kontroli nad postępowaniem dyscyplinarnym przez sądy administracyjne. Co prawda, ustawa o radcach prawnych w sposób enumeratywny wymienia przypadki, w których przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 28 ust. 7, art. 31 ust. 2b, art. 33 ust. 8, art. 368 ust. 11, art. 37 ust. 4 tej ustawy), niemniej postępowanie dyscyplinarne, a także bezczynność w zakresie postępowania dyscyplinarnego, pozostają poza tym katalogiem. W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę J. J. na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.